necip fazıl kısakürek
-
Ateşten zehrini tattım bu okun,
Bir anda kül etti can elmasımı.
Sanki burnum, değdi burnuna "yok"un,
Kustum öz ağzımdan kafatasımı.
Bir bardak su gibi çalkandı dünyâ;
Söndü istikamet, yıkıldı boşluk.
Al sana hakikât, al sana rûyâ!
İşte akıllılık, işte sarhoşluk!
aklıma kustum öz ağzımdan kafa tasımı gelir hep, kendimle özdeş bulurum. yalnız tarafları olmaması lazım gelirdi bütün şairlerin.