sözlükçülerin şu an ihtiyacı olan şey
-
uyku.
sanırsam öğrencilik boyunca uyumuş olmamın karşılığını ödüyorum.
güne 6 da başlıyorum ve gün benim için akşam 10 da bitiyor. totom gün boyu 30 dk rahat görürse bunu kâr sayıyorum.
sıradan çinko karbon pil de değilim, duracell gibiyim ama bünye bi yerden sonra abi sen biraz yat istersen diyor.
fakat mümkün değil.
ilk izin günümde çılgınlar gibi uyuyacak, uyandıktan sonra yatakta bir sağa bir sola yuvarlanacağım.
(bkz: zafere giden yolda çekilen çile kutsaldır)