sevilen kişiden vazgeçme eşiği
-
Var böyle bir şey. Yalnızca karşı cins olarak düşünmeyin; arkadaşlık ilişkilerinde de böyle. Artık öyle tükeniyor ki içinizdeki her şey zerre umurunuzda olmuyor. Aklınıza da gelmiyor. Gelse de acıtmıyor. Çok tuhaf bir duygu bu. Uyuşmuş gibi sanki. Ve çok zor. Canınız ciğeriniz olan bir insan gün gelip nasıl bu kadar yabancı olabiliyor, insan gerçekten hayret ediyor.
En korkutucu tarafı ise bunun evlilikte olması. Arkadaşı, sevgiliyi, flörtü, akrabayı her ne ise; hayatınızdan çıkartması oldukça kolay. Ama evlilik söz konusu olunca insan hafiften bir tırsıyor.
Bu benim bir kez başıma geldi. Yediğimiz lokmanın ayrı gitmediği, her hayalimizin ortak olduğu bir insandı. Çok yakındık. Sonra ne olduysa; tabi olaylar zinciri. İpler bir koptu.
Okulu bitirmiş, evlenmiş, kızı olmuş...
Hayallerini kurduğu her şeyi yaşamış. Yanında ben olmadan. Bense bıraktığı yerdeyim hala. Günah bendeydi belki de. Tuhaf sadece. İçimdeki şey tam olarak Hissizlik... oysa üzülmem, ahlanıp vahlanmam, pişman olmam gerekirdi. Kimsenin yaşamamasını dilerim bu yüzden. Zaten gerçekten güvenebildiğimiz, Can ciğer olduğumuz kaç insan var ki şu hayatta. İki? Belki üç. Hadi dört olsun. O kadar bak. Bir elin parmaklarını geçmedi bile.