yarım kalan hikaye
-
Biriyle olan yaşadıklarınızın bitmeme durumu.
Benim düşünceme göre mutsuz son yoktur. Ya mutlu son vardır ya da yarım kalan hikaye.
İtiraf başlığına pazar günü yazacağım dedim ama fırsat buldukça yazmaya çalışacağım bu başlığa.
Burada anlatacaklarım benim bakış açımdır. Bizim hikayemizi bir de ondan dinlemenizi isterim. Bunu görür ve yazarsa dinlemiş olursunuz. Görse bile yazmaz ama. Yani sadece benden dinleyeceksiniz.
Neden yazdığıma gelecek olursak birileriyle konuşmam lazım, anlatmam lazım, akıl almam lazım. Ona söyleyemediğim şeyleri kendi kendime konuşmaktan yoruldum. Saygı çerçevesinde fikirlerinizi söyleyin lütfen.
Bir sözlük ortamında tanıştık. Klasik olarak erkek yürür ya. Ben de ilk adımları attım. Ama öyle yavşamak falan değil. Ortak birkaç konudan konuşma şeklinde ilerledi muhabbetimiz. Bir ay belki biraz daha fazla havadan sudan şekilde geçen konuşmalardan sonra sildim sözlük hesabımı. Bir daha da girmedim sözlüğe. O hala yazardı. Tüm iletişimimiz koptu bir anda. Zaten benim için sadece bir sözlük yazarıydı o zamanlar.
İki ay kadar sonra Twitterdan mesaj geldi. Yazan oydu. Ben o sırada memlekette yaşam mücadelesi veriyorum. Memleketimde akşam 6-7’den sonra hayat duruyor. Sokak lambaları, ben ve yalnızlığım sabahı zor ediyoruz. Okulu bitirme telaşı, iş arama süreci vs. derken yıpranmaya başladım. O yazmaya başlayınca sokak lambaları, ben ve o olduk. Yalnızlığımı bir nebze olsun hatırlamıyordum ama yüzüm ona dönüktü ve yalnızlık gölge gibi peşimden geliyordu. Konuşmaya devam ettik. Unutkan biri olduğum için kısmen yeniden de tanışmaya başladık. Günlük rutinimiz olmuştu konuşmak. Birbirimizi tanımaya çalışmak. Anlamsız derecede güven verdiğimi söyledi bana. Dürüst oldum ona karşı.
1.5 ay kadar konuşmadan sonra İstanbul’a dönecektim artık. Staj, mezuniyet işlemleri, iş arama süreci vs. vardı ve hepsini biliyordu. Sözlük zamanı kahve içme teklifi yaptım ama kabul etmedi. İstanbul’a döneceğim yaklaşmaya başlayınca ne zaman geleceksin, nerde kalacaksın gibi sorular sormaya başladı ve bende “kahve içmeye bu kadar hevesli olduğunu bilmiyordum.” diye bir mesaj attım. Bu mesajımı başka anlama yorup kabul etmedi ilk başta. Son kez teklifimi yaptım. “Kaderimizde varsa görüşmek yolda bile çarpışırız.” mesajımdan sonra kabul etti teklifimi.
