verilen değer vs alınan karşılık


  • verdiğimiz değer ile aldığımız hep farklı, herkese göre öyle, hep beklentimizin altına düşüyor karşıdan beklediklerimiz.
    zor.
    benim aşamayacağım bir şey gibi yıllardır kiminle arkadaşlık kursam hep kendimin daha fazla değer verdiğimi düşünüp arkadaşlarım ile aramı yavaş yavaş açarım, komik olan bunu karşı tarafın hissetmemesi. tabi ben kafamda bitirdim der, bir daha ona karşı samimi olmayacağım derim ta ki o tek başına yalnız kalıncaya kadar. tek kalması yada yalnız mı desem, yalnız hissetmemesini isterim. ona üzülürüm. bana hissettirdikleri aynı şekilde yerinde olmasına rağmen öyle değilmiş gibi davranmaya devam ederim. sanırım bu biraz saçmalık. saçmalığın vücut ve ruh bulmuş hali gibiyim sanki.