sigara


  • ilkokuldayken öğretmenimiz bir ödev vermişti, "herkes evine gidip annesinden ya da babasından bir nefes sigara çeksin" diye. "göreceksiniz ve tiksineceksiniz" diye de eklemişti.
    eve gidince annemi sigara içerken görünce "hoca şöyle şöyle dedi" diyerek sigaradan bir nefes almıştım. öksürmem ve tükürmem bir olmuştu.

    ondan sonra sigarayı pek sevememiştim. ortaokul sonda, ergenliğimizin başlarında arkadaşlarla içki içtiğimiz zamanlar oluyordu. benden birkaç yaş büyükler de vardı, büyük hissetmek için mi içiyorduk, yoksa bizi özel kıldığı için mi, hala da bilmem. yapıyorduk bir takım ergenlikler. üzerine düşünmek gereksizdi.
    o zamanlar da birkaç kez içmiştim, toplasan 5 dalı geçmezdi tabii, ama içmiştim içte.

    lisede arkadaş çevremin çoğu sigara içmesine rağmen ben hep uzak durdum. gerçekten lise dönemimde sigaraya bir iki nefes dışında -ki bundan bile emin değilim- ağzımı sürmemiştim.
    lise sonun başlangıcında ve lise son sırasında yaşadığım bir takım olaylar ve karanlık geçmişimi fazlaca düşünmemden ötürü, melankolikleşmiş, düşünceli bir ruh haline bürünmüştüm. kafam çok fazla doluydu, şarkılar ve içki dışında bana yardımcı olabilen bir şey yoktu. biri de yoktu. hiçbir şey yoktu gerçekten.

    üniversiteye başlayınca bir dönem bu düşünceler daha da şiddetli ve derin bir hal alınca, arkadaşlarla yaptığımız ortamlarda otlanmaya başlamıştım. bir gece, hayatında neredeyse hiç ağlamamış biri olarak, düşüncelerimden, geçmişimden ve ruh halimden ötürü ağlayacak seviyeye geldiğimde montumu alıp sahile inmeye karar vermiştim. geceydi ve soğuktu. yolda tekelden bir paket sigara aldım ve sahilde oturup içmeye başladım. bir dal, bir dal daha, bir dal daha, daha ve daha. o geceden sonra bir süre aramadım sigarayı. o geceden kalan paketi de saklamıştım, daha sonra olur da içerim ya da arkadaşlar gelince ikram ederim diye. sonra birkaç şey daha oldu, birkaç şey daha yaşadım. içtim yine, önce kalan 8 daldan 4'ünü, bir iki gün sonra da bir akşam yine 4'ünü içtim. yetmeyince gidip paket aldım. ondan da içtim.

    içki alacak kadar param olmadığı bir zaman diliminde, bana gayet iyi gelmişti sigara. ama öyle keyiften ya da alışkanlığımdan içmiyordum, kafamın dağınık olduğu ve çaresiz hissettiğim zamanlarda imdadıma koşan bir şey olmuştu benim için. hala da öyle. aynı şekilde devam ediyorum, ne çok sık ne de çok nadir oluyor sigaraya sarılışım. ayarında desem daha doğru olur sanırım. halı sahalarda biraz zorlamaya başladı ama olsun, idare ederiz.