bir anda gerçekleşiveren olay.
çevrenizdekilerin, yakınlarınızın '*' zaten görüp de görmezden geldiği ya da fark edemedikleri olaylar bütününü olduğu gibi kendi tarafınızdan anlatma şansınız oluyor. ama doğru ama yanlış. olduğu gibi kusuyorsunuz bütün acınızı. vücudunuzdan atmaya çalışıyorsunuz zehri. yaşadıklarınızdan dolayı neler hissettiğinizi. ne kadar çabaladığınızı, ne kadar yorulduğunuzu anlatıyorsunuz. bir bir. en ince ayrıntısına kadar. her cümlenin sonuna konulan nokta bir sonraki cümlenin gözyaşı oluyor. sizi dinleyen kişinin size çözüm üretmesini beklemiyorsunuz. çünkü mevzu burada bir sonuca bağlamak değil, anlatıp rahatlamak. dökülmeniz bitince de bi' rahatlıyorsunuz, bi' rahatlıyorsunuz. inanılmaz müteşekkir oluyorsunuz o kişiye.
gerçi siz böyle mi yapıyorsunuz, bilmiyorum. ben kendi yaptıklarımı anlattım aslında. hayatımda bir kez yaptım. '*' şanslıydım. her yazdığımı okudu. anlamaya çalıştı. ve ben hayatımda öyle sessiz ve huzurlu ağlamadım.
her aklıma geldiğinde dua ediyorum. çünkü karşılık olarak verebileceğim daha iyi bir şey yok.
neden bir yabancı? yabancı olmadığını sandığınız tanıdıklara neler çektiğinizi, sizde bakıp da göremedikleri şeyleri anlatmak, sizi tanıdığını sandığınız kişilere kendinizi açıklamaya çalışmak hem daha yorucu hem acı verici. gerçekten.

yeni tanışılan biriyle dertleşmek