nilgün marmara
-
şu kısacık hayata bol gelmiş, kendi isteği ve arzusu ile yaşamına son vermiş dünyayla yaralı, kadın şairimiz.
ölümü ve ölü evini şu sözcüklerle tanımlamıştı:
"geliyorlar, bu evde doğan yeni bir ölümü görmeye. koşarak, düşe kalka yuvarlanarak, sürünerek... nasıl olursa olsun; görmek için bu eski dostların yeni cesetlerini ve göstermek için kendi dirimlerinin kıvılcımlarını - geliyorlar! uyuyan arzunun düşün imgelemenin anlağın belleğin leş kokularını duymaya geliyorlar. ölüm sessizliği, toz ve küf kokan evden ayrıldıklarında seviniyorlar canlıyız diye."
ışığın her daim bol olsun.