Kendisi son beş senedir yol arkadaşım olmuş kişidir. Belki biraz daha çabalasak hayat arkadaşım da olurdu ama artık zor sanırım. Bittiğinden değil de ömür boyu tahammülü mümkün mü "seviyorum" diyerek, ondan emin değilim. "Biraz kilo mu aldın?", "spor yap azıcık yaaa", "ne biçim gençsin, annem senin yaşındayken şöyleymiş", "ya diğer kızlar böyle, sen niye böyle süslenmiyosun/kendine bakmıyosun?", "azıcık çalış, bu ne tüm gün tembellik", "sen olmasan var ya benim yolum buraya düşmezdi, senin yüzünden.", "geçen teyzem niye hala seninle beraber olduğumu sordu, biliyorsun bana çok düşkündür." gibi sürekli kıyas ve sitem cümleleriyle her noktada benim onun için yeterli donanımda olmadığımı ama sorunun bende olmadığını dile getirir. Sorun benim yetersiz olmam değil tabi ki, kendisinin fazla mükemmel olması'*'

kendini kusursuz gören insan modeli