Keşke en başa dönsek. O ilk tanıştığımız zamanlara dönsek de sana bile bahsetmesem senden; Dilim lal olsa, aklım mecnun. Keşke hiç ermese aklım varlığının bilincine ve keşke hiç uymasa kalbimin ritmi, kalbinin ritmine. Keşke sen olmadan yaşanmış olsa bu ilişki. İyi ihtimaller üzerine kurulurdu o zaman. Gerçekleşmeyeceğini de bilsem iyi olurdu işte. Sen 'benim seni olmaya mecbur ettiğim kişi' olmazsın o zaman, sevdiğim halinle 'sevdiğim kişi' olarak kalırsın hep. Canını sıkmaz o zaman söylediklerim, Yaptıklarım ve canımı sıkmaz senin tüm bu umursamazlığın. Sandığımın aksine mutlu bir ilişkiye sahip olurduk o zaman, tek taraflı. Çatlak derlerdi belki bana ama kırılmazdık en azından, inan.

Edit: imla

düşün ki o bunu okuyor