i̇stanbul
-
AHH İST/AN/BUL!...
Ahh İst/an/bul!...
bir güz/el yoğurdu beni
önce dağıttı sorul/arla
sonra ağlattı perdelerle
yas düşürdü aitliğime de
uykumu dikti kan revan
sab/ahlara nedametle uy/andırdı
ellerime zift döktü hem de
beni kendime b/öldü de
parçalarımı sürdü gurbetlere
arada dedi, sor dedi, bul dedi
ağla dedi, inle dedi, y/an dedi
sonra sılayı verdi de bana
işte arı, işte kovan, işte b/al dedi
Ahh İst/an/bul
bir güz/el yoğurdu beni....
e.t