çocukken hayal edilen tanrı şekli
-
haşa! yüksek, koca bir dağa benzetirdim. ama dikit şeklinde, buz mavisi renginde.
her bayramın ilk gününde kabristana giderdik. Kabristanın kapısının haricinde başka bir girişi daha vardı. oradan girebilmek için büyükçe bir kayanın üzerine basıp yukarıya çıkardık. o kayanın arkasından yükseldiğini, devamlı orada durduğunu düşünürdüm.
Hala, ne zaman kabristana gitsem, hep o kayaya basıp yukarı çıkarım. çocukluğumdaki bu düşüncemi hatırlayıp tebessüm ederim. ardından içeri geçip esselamu aleykum ya ehlel kubur der geçmişimin yanına giderim.
Allah geçmişlerimize rahmet etsin.