blog sözlük itiraf


  • Uzun zamandır düşünüyorum.

    İçerisinde bulunduğumuz sistem o kadar tuhaf ki bazen aklım almıyor. İnsanlar isteyerek ya da zorla borçlandırıyor. Sevdiğimiz ya da ihtiyacımız olan şeyler için borçlanmamız gerekiyor. İstediğimiz şeylere sahip olunca anlık mutlu oluyoruz. Sonra o borçları ödemek için çalışıyoruz. Ay sonunda para kazandıkça mutlu oluyoruz. Halbuki para kazanmıyoruz, daha fazla borçlanabileceğimiz bir limite ulaşıyoruz. Sonra yine bir şeyler satın alıyoruz, yine çalışıyoruz falan filan.

    Cidden tuhaf. Birilerini zengin etmek ve daha fazla borçlanabilmek için hep çalışmak zorunda kalıyoruz. Bu çöküntü içerisinde eziliyoruz, sıkıştırılıyoruz. Hatta hor görülüyoruz. Yaşadığımız ülkede nesnelere ve sayılara verilen değer hep insana verilen değerden fazla oluyor. Umarım bu çöküntü içerisindeki bir kalıntı olarak göçüp gitmem.