Seni unutmak için elimden geleni yaptım yazdıklarını silmekle başladım işe. Benim için yazdığın ne varsa sildim. Fotograflarına bakmıyorum aylardır. O günden beri. Silmeye cesaretim olmadı henüz. Bir köşede saklı şekilde unutulmayı bekliyorlar. Orada olduklarını unutamadım henüz ama bakma isteği gelmiyor artık içimden. Bunu başardım en azından. Bir gün karşılaşacağımızı umuyorum seninle. Belki bir gün bir yerde. Biliyorum ne sen ne de ben görmek istemeyeceğiz birbirimizi o an. İkimizde dönüp bakmayacağız birbirimize. İkimizden biri ayrılıp giderken oradan içimin acıyacağını biliyorum. Ne oldu şimdi neden böyle oldu diye şaşırıcam hatta kendime. Bu his belki 5dakika sonra geçecek belki 1 hafta kendime gelemicem. 5dakika sonra unutmayı dilediğim bir sahneyi hayal etmem çocukça biliyorum. Belki seni ailenle görürüm, bu da çok dramatik oldu ama benim hayallerimde senin hep bir kız çocuğun var. Seni sevgisiyle iyileştirmesini dilediğim bir kız çocuğu. O özlemini çektiğin sıcak aile ortamını yaşamanı o kadar çok istiyorum ki. O kız büyüsün ve hiç bırakmasın seni diye ömrüm boyunca dua edeceğim söz.

düşün ki o bunu okuyor