farklı dönemlerde önemi değişse de yunan ticareti ve yerleşimleri elden ele geçmiştir. yunanistan'ın karanlık çağdan çıktığı dokuzuncu ve sekizinci yüzyıllarda, doğuyla yapılan ticarete ağırlık verilmiştir.yunanlılann yabancıolduğu bir dizi zanaat becerileriyle desteklenen, gelişmiş, zengin uygarlıkların yurduydu. hep tutumlu yaşayan ve topraktan biraz daha fazla ürün alabilmek için bin bir zahmetle çalışan yunanlılar için, doğu her zaman cazibesini korumuştur. doğu, dört yüzyıl sonra büyük pers kentlerini yağmalayan iskender ve askerlerinin gözünü kamaştırdığında da bu özelliğini yitirmemişti. doğuyla bağlantı kurmak yunanistan'ın konumu sayesinde kolaydı. ülke doğal olarak doğuya odaklanmıştı. batıdan doğuya doğru uzanan dağ sıraları,
doğulu tüccarlar için birer basamak işlevi gören ege adaları olarak devam eder. bütün iyi bilinen yunan limanlan doğu sahilinde yer alır. bunun tersine, italya alpler'le doğudan ayrılır ve bu durum, batı sahil şeridi boyunca doğuyla kurulan kültürel temasların gecikmesinin de bir nedenidir.

helas'ın doğululaşması