sözlükçülerin şu an ihtiyacı olan şey
-
kafa dinlemek.
hafta içi ve cumartesi dahil olmak üzere gerçekten çok stresli ve yoğun bir işte çalışıyorum. gün içerisinde öyle kafam patlıyor ki akşamına eve geldiğimde muşmula gibi yatağın dibini boyluyorum. pazar günleri bırakın kendime vakit ayırmayı, yataktan bile dışarı çıkasım gelmiyor.
hayatımın hiçbir döneminde kapitalist sistemin (ya da adı her neyse) pençesine bu kadar düştüğümü hatırlamıyorum. neyse ki güne kahveyle başlayacak zamanım var. hiç yoktan iyidir.
