terhis belgesiyle nizamiyeden çıkılan an
-
o sabah güneş pek sıyrılamamıştı bulutların ardından. mecburen izin kullandığım için devrelerimden çok azı kalmıştı.
götürdü beni biri ikisi. vedalaşmayı zaten yapmıştık bölükle.
belgeleri imzalattık. valizleri sırtlandım. ve çıktım nizamiye girişinden.
allahım yüzüm durulmuyor. neşe ama nasıl neşe. otogara kadar gülerek gittim. sonra otobüste de farklı değildi.
ah be. :')
