mesut sanmak için kendimi
ne kağıt isterim, ne kalem
parmaklarımda cıgaram
dalar giderim mavisinden içeri
karşımda duran resmin
giderim, deniz çeker
deniz çeker, dünya tutar
içkiye benzer bir şey mi var,
bir şey mi var ki havada
deli eder insanı, sarhoş eder
bilirim, yalan, hepsi yalan
taka olduğum, tekne olduğum yalan
suların kaburgalarımdaki serinliği
iskotada uğuldayan rüzgar
haftalarca dinmeyen motor sesi
yalan.
ama gene de,
gene de güzel günler geçirebilirim
geçirebilirim bu mavilikte
suda yüzen karpuz kabuğundan farksız
ağacın gökyüzüne vuran aksinden
her sabah erikleri saran buğudan
buğudan, sisten, ışıktan, kokudan