yolculuk

En muhteşemi kendinden kendine olanıdır.
(bkz: Simurg)

bir gün içerisinde trenle Krakow'dan Varşovaya gidip, geri dönme maceramın adı. Giderken tren, dönerken uçak kullandım. herhangi bir sorunla karşılaşmadım. Herşeyin bu denli düzenli olmasını zaman zaman garipsiyorum. Trende uzaklara daldım bir ara, aklıma İstanbul'da (ana dilimi konuşarak) taksi şöförüyle anlaşamadığım hikayeler geldi aklıma.

Genelde her türlüsü zevklidir. Metro Turizm istisnası dışında insan yolculuk yaparken kendini özgür ve değerli hisseder bence.

gideceğiniz yere kendi tercihinizle gidiyorsanız güzel bir olay. zorunlu olduğunuz için gidiyorsanızsa en çekilmeyen olay.

kendimi reddettiğimde, alır başımı giderim. tek sıkıntı, "kendim" olmadan hiçbir yere gidemiyor oluşumdur. bunun için hüzündür yolculuklar, geri dönüşün temsili gibi. herkesin hayata soluklanıp; bir gün öleceği gibi...

insanın bir yerden bir yere gitmesi. bu yer insanın dışında olduğu gibi içinde de olabilir.
mesela ben bazı geceler gökyüzüne kaçıyorum. Yeryüzünden daha huzurlu geliyor karası. Ölümü hatırlatan bir toprak parçası bile yok. Hapishaneleri hatırlatan bina yığınları yok.
"eksik olan ne?" adlı blog yazımdan bir alıntıdır.