yıllar sonra kitap arasında bulunan kurumuş çiçek

eğer ki bir anısı varsa insanı duygulandıracak olan çiçektir.

hiç bulmadığımdır. belki de çiçek koymadığım içindir. başkasından da kitap almam o yüzden hiç bulamayacağım.

(bkz: tavus kuşu tüyü) bulmak kadar şaşırtmaz.

Çok güzel bir kitap ayracı be...

Bit pazarındaki kitapları karıştırırken rast geldiğim durumdur. İnanamazsınız o kadar hirpalanmaya rağmen nasıl güzel durduklarina.
Üzen tarafı ise hikayelerini bilmemek. Kim koydu? Ne zaman koydu? Neden koydu? Hayatta mi? Öldü mu? Büyük bir aşktan geriye kalan miydi? Yoksa bir dedenin toruna öğrettiği hoş bir uğraş mi?
Bazen de iste boyle bilmemek uzuyor insani.

kütüphaneden aldığım bir kitapta bulduğumdur. günlük sayılıyorsa kendi günlüğümde bumuştum.'*'
kütüphaneden aldığım kitaptaki çiçeği görünce bir üstteki entry'leri düşünmedim değil.

Zamanı durduran nesne. Günlüğümün arasına bir çiçek yaprağı koymuşum ilkokuldayken. Hikayesini hatırlamasam da her görüşümde o minicik halimle çiçeğe bir anlam yükleyip, saklamayı düşünebilmiş olmamdan dolayı gözüm dolar. Hep aynı gün gibi sanki.
Edit: yazım hatası

Muhtemelen olmayacak şeyler arasında. Çünkü 2 tane çiçek aldım bugüne kadar ve onlar da yazmaya kıyamadığım defterimin arasında. Olur da o deftere yazmaya karar verirsem, çiçeği veren kişiyle birlikte bi yaşam sürmeye '*' başladığımda olur. Çiçekleri anca o zaman bulurum.'*'

(bkz: Hayata dair iç burkan detaylar)

Üzer.