yılbaşı

yılsonundan , yılortasından bir farkı olmayan herhangi bir yılın başı demektir

yaşanan her şeyin yükünden beli bükülmüş insan kişisini, sallanıp dik durabileceği öngörüsüyle heyecanlandıran, "bak her şey geçti, hadi yeni baştan!" dedirten gündür.'*' manasız bulduğum tüm tepkilere karşı enerjisiyle, atmosferiyle, süslemeriyle yedisinden yetmişine herkesi mutlu eder. niye etmesin ki zaten? her yeni gün bir fırsat, umut, başlangıçken 365 gün içerisinde 1 tanesini renkli ışıklarla, güzel süslerle karşılamış olmak neden suç, günah, kötülük olsun? Olmasın, kutlayın. Vaktiniz varken her fırsatta doğan güneşi-ayı kutlayın, kutlayın ki yaşadığınızı unutmayın! Mutlu seneler canım sözlük.

silahlı soygun, infaz ve benzeri bir eylem yaptığınızda kimsenin dikkatini çekmeyecek bir zamandır. zira hali hazırda dışarıda bir çatışma havası hakimdir.

twitter dahil her ortamda "müslüman yılbaşı kutlamaz" mottosuyla sürekli gündemde tutulan, yılın 1.gününe ait, kimine göre mekke'nin fethi olan, genelde eğlence ile karşılanan bir zaman.

şu yılbaşı denen şeye gösterilen tepkinin onda biri, hadi bırak milyonda biri; şu ülkede yaşanan haksızlıklara, hukuksuzluklara, tacizlere-tecavüzlere-kadın cinayetlerine-insanlara uygulanan şiddete vb. gösterilse, sanırım şu an farklı bir ortam olurdu ülkemizde.

En büyük sorunum kim tombala yapacak olan gecedir.

Cuma günü sınavımız olmasından mütevellit ben ve arkadaşlarım için bu yıl 7 ocak kabul edilen gündür.

Edit: imla

bir şiir. çoğu yerde yazılanın aksine mehmet akif'in değil izmir sanayi sitesi büyük camii eski imamı ömer berber'in şiiridir.
yılbaşına karşı olarak islami kesim tarafından sürekli mehmet akif adı altında paylaşılıyor. üslup benzerliğinden sanırım. ama akif'in şiirlerine yetişemez.

"Ya Rab! Böyle mi olacaktı, benim cennet yurdum?
Baktım da etrafıma yalnızım, ağladım durdum.
Bir mânâ veremedim, şu Milâdî yılbaşına!
Şaştım da kaldım, Müslümanların vah telaşına!
Çevirdim başımı, nereye ettimse bir nazar.
Gördüm ki, Noel için hazır, yer-yer çarşı-pazar.
Haykırmak gelmişti içimden, seslendim millete.
Heyhat! Duyuramadım, ne Âhmed’e ne Mehmed’e.
Ey Âlem-i İslâm’ın baş tacı, büyük Türkiye!
Mukaddesatı unuttun, Avrupa diye diye!
Yurdumu işgal eylemiş, şu garbın safsatası,
Kiminin maymunu var, kiminin “Noel babası!”
Anladım, zaman geçmekte bugün dünden de beter.
Kim bilir? Yarın ne hâle düşecek bu şaşkın beşer.
Kulaklar tıkanmış, gözlere çekilmiş perde.
Nankör adam, fazilet arıyor geçmiş giderde.
İslâm’dır bu vatanın dini, kitabı Kur’an-ı Kerîm’dir.
Müslümanın bayramı, Ramazan ve Kurbandır.
Kalamaz bu böyle Fatih’in, Yavuz’un diyarı,
Noel kutlamada, geçerek hıristiyanları.
Maziyi düşündüm de, hayran oldum istiklâle
Ecdadıma söz verdim, varmak için istikbâle,
Çanakkale’de şehidlerim kefensiz yatıyor!.
Sakarya’nın rengi, hâlâ kıpkızıl kan akıyor!..
Şehidlik, gazilik şerefidir Müslümanların.
Düşmanlara alkış tutmak, işidir alçakların.
Şu alçakça yaşayanların aklına yanayım.
Gel ölüm gel, neredesin? Kanımla yıkanayım!
İstemem bu hayatı, Sultan etseler cihanda.
Ölürüm, şerefimle yatarım, toprak altında.
Ya Rab! Hidâyet ver kurtulsun bu millete.
İslama gelsin milletim son versin şu zillete."

Nazım Hikmet şiiridir. Gülden Özsoy Bir Söz albümüne bestelenmiş şekliyde koymuştur. Şarkıya gider