yemekleri birbirine karıştırarak yiyen insanlar

çok mide bulandırıcı görünüyor bence. bir de açıklamaları da üstlerde bahseden yazar gibi
-"midemde karışıyor zaten."
özrü kabahatinden büyük, cidden. yapan insanla bir daha yemek yemek istemem ve yemem de şahsen, bir de aynı tabaktan yiyenler var hiç içim almaz. takıntılıyım yemek konusunda...

yemekleri değil de basit malzemeleri bile karıştırarak bambaşka tatta ve lezzette yeni bir yemek yapabiliyorsa işte o zaman fark yaratabilir sanki.

Dünyanın en zavallı insanı olarak, gece uyuyamadan sabahın beş buçuğunda yattığı yerden kaldırılıp askerliğinin ilk gününde sabah kahvaltısı yapmak için devasa bir binaya girmiştik. Aman Allahım ne göreyeyim, tipik bir Anadolu insanı Demir bir tabak içinde porsiyonluk kutucuklarda verilen reçel, bal, tereyağı, bir dilim beyaz peyniri bir elinde yarım ekmek diğer elindeki çatalıyla birbirlerine iştah ve sabırsızlıkla karıştırıyordu. Hemen yanı başında haşlanmış yumurtayı kabuklarıyla dişlemeye çalışan başka bir insan eşlik ediyordu bu manzaraya bu gördüklerimden sonra dört beş ay kahvaltı yapamamıştım. O gün bu gündür değil yiyecekleri karıştırmak masada ki tabakları bile olanca birbirine uzak tutuyorum. Ağır bir travma geçirmeme sebeb olmuş yiyecekli bir konudur benim için

bamya çorbasıyla irmik helvasını karıştıran birini gördükten sonra bunun sınırı olmadığını öğrendim

Kardeşimdir. Açıklaması ise zaten midede karışmıyor mu abla ne diye ayrı ayrı yemekle uğraşayım ki

Hiç iğrenme hissi yaşamadıklarını düşündüğüm insanlardır. Mesela mis gibi pirinç pilavının üzerine neden sulu yemek koyarlar? Suyunu çeksin diye beklediğiniz pilavı adeta sulayıp asyalıların pirinç lapasına çevirirler. Daha ileri seviyelerde olanları lahmacunun arasına içli köfte, çiğ köfte gibi yemekler koyarlar ki onlara diyecek söz bulamıyorum. Hayretle ve şaşkınlıkla kalakalıyor, dumurdan dumura koşuyorum

Normal yakışan '*' yemeklerin karıştırılmasından başka Genelde annelerde gözlemlediğim bir olay. Dolapta olan az yemeklerin atılmasına gönülleri el vermiyor.

sevilesi bir gruptur. ben de onlardan biriyimdir. hatta üstüme tanımamaktayımdır. yemek yaparken de yerken de malzeme çeşidini bol tutmayı tercih etmekteyimdir çünkü hayat kısadır ve lezzet bir bütün olarak doğaya saçılmıştır ve karıştırılan yemekler daha büyük bir yemek olarak insanoğluna tarifi zor hazları tanıtabilmektedir.

(bkz: hayatın tadını çıkarmak)
(bkz: hayattan keyif almak)

sade yemeyi tercih edenleri - zorunlu bir sebepten değilse - kendime yakın göremiyorum maalesef.

benim gibi o şekilde yemekten hoşlanan insanlardır. nereden nasıl edindim bilmiyorum ama mesela salata ile yoğurdu karıştırırım. o karışımdan bir kaşık alır, o kaşığı kuru fasülyeye daldırır öyle ağzıma götürürüm. aldığım lezzeti burada anlatmaya kalksam beceremem. sonuçta zevkler ve renkler tartışılmaz. tavsiye ederim.

patates kızartmasını tahin pekmezle yiyen ve omlete bal döken arkadaşıma sorduğumda 'onu yesem diğerinde gözüm kalıyor, olmuyor oda' dediğinde hak vermeye başlamıştım yavaştan