yazarların memleketlerinden yöresel sözcükler

Eeelli beş

Apça la gadanı alırım senin ayükün mü ;)

eşimin memleketi adananın kadirli ilçesinde, mısıra meke, susama küncü denir.

Nörüyon

Ya (bkz: gındıllanmak) tabii ki ya bunu nasil unuturum puahahahsbxnxnxcn.
Evet tam da hbenol un dedigi gibi, yuvarlanmak tarzi bir sey.

Eeeeeeeeeellllllllliiiiiiii beşşşşşş

gurban olurum

(bkz: yalağuz) yalnız
(bkz: afkurmak) boş konuşmak
(bkz: paçi) kız çocuğu
(bkz: pasmanika) patlamış mısır
(bkz: hutupis etmek) parçalamak, dağıtmak
(bkz: ander kalsun) sahipsiz kalsın, yok olsun
(bkz: kuplika) hıçkırık

Lo

geliyom, gidiyom, çiğdem, tuz ruhu, asfalya, boyoz

Lala: beceriksiz,saf
Kosi: civcive oturmuş tavuk
Puli: civciv
Ander: kötü, pis, uğursuz, çirkin
Kaybana: lanet, hain
Lulika: dudak
Pileki: ekmek taşı
Pisik: kedi
Ğorğanika: ispinoz kuşu
Nayla: mısır ambarı
Paçka: eşya deposu
Likapa: yaban mersini
Fuska: böğürtlen
Hamduka: frambuaz
Salahana: çok gezen, savsak

(bkz: Rize)
Aklıma ilk gelenler bunlar.

Gari,çiğdem,domat,gevrek,kilorak, yapıverin,ediverin vs.

baldırcan : patlıcan
Çepel : bulaşık
Gocaana: Babaanne
Gabırlık: Mezarlık
Guşluk: Sabah ile öğle arası vakti

nörün? : ne yapıyorsun?
vir: ver
sırıncıtmak: aç karnına durmak, sızlanmak
günaşık: ayçiçeği

-çü be çü (köpek kovmak için)
-Kulaç (Bursa'da pişi derler)
-ananın evyanı (küfür)
-peçka (soba)
- dünüşü (dünür)

(bkz: başını yesin)
(bkz: hayır mı gardaş)
(bkz: la geç la geç)
(bkz: gardaş gah iki dönek la)