yazarların en tuhaf korkuları

Adam öldürmek
Bazen o kadar korkuyorum ki sinirimden veya hırsımdan kudurup birini öldüreceğimdem ne zaman sinirlenecek olsam sakin kalmaya calisiyorum sinirlendigimde gözüm hic bir seyi görmüyor

Yetememek, dalga geçilmek, kandırılmak ve oyuna gelmek.

Reddedilmekten korkuyorum. Yersiz ve saçma bir korku olduğunu biliyorum ama işte.. O yüzden emin olmadan açılamam karşımdaki kişiye

Avm'ye giderken otoparkta yer bulamamak.

talassafobi ve magalofobiyle katıldığım ankettir

hissizlik. meslek gereği de olsa zor bir mesele.

Kötü şeylerin olmaması.
Cidden bi süre kötü bi olay olmayınca direkt korkmaya başlıyorum,acaba neler olacak diye.
Ama neyse ki hiçbir şey yolunda gitmiyor da bi terslik çıkacak diye korkmuyorum.

gece terk edilmek. gündüz değil. gece. belki de anne babam gece uyurken 11 aylık iken ananeme bıraktıkları için.

konuşamamak.
belki de tuhaf değildir ama korku işte.

İlkokul ve ortaokul da sınıfta yüksek sesle ders kitapları okumak
Ne korkardım ölüp ölüp dirilirdim

Bi gün mutlu olmaktan korkuyorum.

cidden palyaço dan korkarım

tuhaf yerine saçma yazacaktım ancak pek hoş olmaz diye düşündüm.

gelelim en tuhaf korkuma. nedenini hiç bilmemekle birlikte, saçma da buluyorum aslında...
gemilerden korkuyorum. ne bileyim, kapladıkları hacim ve büyüklük yüzünden belki de.
diğer bir ihtimali ise; yüzme bilmeme rağmen denizin derinliklerinden çok korkuyor olmam. gemilerin de sığ yerlerde bulunmadığını biliyoruz. korkumun altındaki sebep bu olabilir.