yazarların en sonki mutluluk sebebi

Sevdiğimin yanıma gelmesine tam 62 gün kaldı. Her gün mutluluk sebebi çok az zaman kaldı.

cesaretimi toplayıp anlatmam gereken ne varsa anlatma çabasına girmem ve konuşamadığım bir anda onun bana gülümsemesiyle gözlerinin içine dalmış olmam
şiir bile yazdım

Sabah tartıya çıktığımda 2 kilo vermiş olduğumu görmek.
İnsan uğraştığı şeyin sonucunu görmeye başlayınca mutlu oluyor tabi.

Bir kaç saat önce anneanneme ettiğim hediye için mutlu olmasına, mutlu olmam.

Morali bozuk bir arkadaşımı elimden geldiğince güldürdüm. Belki büyük bir şey değil ama mutlu hissettirdi.

vişne ve kiraz ağacı diktik ondan bu mutluluğum

son ödevi de yolladım ve seneyi noktaladımmm. uykusuz, zırlamalı, stresli ve mutsuz geçen çaba dolu bir ayın ardından bitirdimmmmmmmmmmmmmm. huhuuuuuuuuuu '*'
o zaman, cüdÂ 'nın mutluluk partisine şurdann giriş yapabilirsiniizzzzzzzzz :)))

En son yüzümüzü güldüren hadiselerdir. Benimkisi yıl sonu ortalamamı görmek oldu. 96.36 imiş. transkripte gider
Edit: YÖK dersleri olmasa bölüm derslerinden ortalama 98 civarı bir şey oluyor. Kahrolası adam vize ödevlerini okumadan notlandırdı ve 80 vize ortalamasını 84 ile geçtiğim için finalden muaf oldum. Ardından final ödevi yapan herkese 100 verdi ve muaf olmak avantajken dezavantaj oldu.

Bir zamanlar en yakin arkadasim olan kisinin uzun suredir gorusmemis olmamiza ragmen "aliyim mi seni gezdireyim mi ;))" diye attigi mesaj. Yillar gecse de samimiyet bitmiyor sozluk. Duygusalim...

Lorraine HUNT lieberson'un sesi ve Rameau bestesi

benim sebebim değişmez, hep aynı; kuzumun gülüşü.

kendimle ilgili şeyler beni mutlu veya mutsuz edemez, aynen nötr devam. aradaki mutluluklarımın sebebi hep aynı.

annemin ciğerindeki kan pıhtısı küçülmüüüşşşş !!!!!

Mesaj kutuma düşen enerjik bir yazarın mesajı.

Lise zamanlarımdaki İngilizce öğretmenimin bana "seninle gurur duyuyorum" demesi. Çok farklı hissettim. Hiç hissetmediğim gibi.

bugün yıllık izine çıkıyor olmam :)

iş değiştirmem

sevdigimin dizimde saclarini severken uyuya kalmasi.

nihayet piknik sezonunu açabilmek

Karşılaştırmalı anayasa hukuku dersimin finalinden muaf olmak. Aslında mutluluktan ziyade rahatlamaydı çünkü zor bir seçmeli dersti ve tabii ki zor bir final ödevi gelecekti. Ama dersin hocası ilk dönem siyaset bilimi dersi verirken de uyarmıştı "ben dersime önem veririm, size anlattıklarımdan geri dönüş beklerim" diye. Benimki bile bile lades yani. Onun haricinde hatırlamıyorum, birkaç ay geriye gitmem gerek. Gitmemek en iyisi, özlerim sonra

şu an aşşşırı mutluyum çünkü uzuuuun zamandan sonra ders notunun altını çize çize, not ala ala fosforlu kalemle çalışıyorum. (online eğitime geçtiğimizden beri helak oldu ellerim,gözlerim ve beynim bilgisayarla uğraşmaktan..) ve fonda güzel türküler,şarkılar...
babacığım beni kırmayıp 180 sayfa ders notumu çıkardı ve yepyeni bir kalemim olduuu. bana kalem almııışş :) (ne? kalemleri aşırı seviyorum, n'apayım..)
(kırmızı balonlar, parti şapkalı düdüklü emojiler)
"sahi buna mı bu kadar sevindin?" diyeceksiniz.. evet, sahiden buna sevindim bu kadar. küçücük şeylerle mutlu olabilen bir insanım. bunun için çabalıyorum, büyük beklentilerim yok hayattan :)