yazarların en sonki mutluluk sebebi

cesaretimi toplayıp anlatmam gereken ne varsa anlatma çabasına girmem ve konuşamadığım bir anda onun bana gülümsemesiyle gözlerinin içine dalmış olmam
şiir bile yazdım

en yakın arkadaşımın kendini affettirmek için bana sürpriz yapması
-benim ona gerçekten kırılmış olmama rağmen affettim çünkü gerçekten çok uğraştı-

Kızımın deliksiz bir gece uykusu uyuması ve de tabii ki bizi de uyutmasi... Bir saattir o beşiğinde ben yatakta uyanigiz, yatak keyfi yapiyoruz ve hala bağıran ağlayan altına işeyen yok. Ne büyük keyif... Annesi nerde ki?

tesadüfen karşıma çıkan bir defter tasarımına aşık olup bir kaç sorun yüzünden alamamam ve sonrasında annemle 17 senelik arkadaşımın iş birliği yapıp bana defteri almaları oldu. o kadar mutlu oldum ki ağlayıverdim; defterin alınmasından değilde daha çok beni önemseyip mutlu olmam için uğraşmaları beni duygulandırmıştı.

Bu kiz 5 dönemdir ağlaya ağlaya aldığı edebiyat dersinin vizesinden 95 aldi. Doksan.bes.aldiiiiii '*'

Bu sabah hiç ummadığım birinden bayram mesajı aldım. Değerli biri benim için, belki sıradan bir şey yaptı ama mutlu oldum.

Bugün. Annem her sene kış için 10 kg bezelye alıyor. Bu senede aldı tabii. Kahve içerken bir anda önüme koydu, ayıkla bakalım dedi. Saatler sonra ayıklamayı bitirdiğim için çok mutlu oldum. Anne bugün bayram deyip kandırmaya çalışsam da olmadı. Deliye her gün bayram cevabını aldım... Kaderime teslim olup ayıkladım. Bu ev işleri hiç bana göre değil....

Evlendiğinizden beri yapamadığımız tatili Mart ayında, evlilik yıldönümümüzde, iki günlüğüne de olsa ayarlamaya uğraşırken karga’mın zaten komple on gün izin aldığını öğrendiğim zamandı. Çok sevinmiştim. Fakat bu virüs yüzünden kursağımıza tıkıldı tabi. Sağlık olsun.

500 tl bayram harçlığı almak

(bkz: null)

benim sebebim değişmez, hep aynı; kuzumun gülüşü.

kendimle ilgili şeyler beni mutlu veya mutsuz edemez, aynen nötr devam. aradaki mutluluklarımın sebebi hep aynı.

Saatlerce konuşmak istediğim kişiyle saatlerdir konuşuyor olmam. Cok da alışkanlık olmasın.

Gotta read book but i break it.

Sabah tartıya çıktığımda 2 kilo vermiş olduğumu görmek.
İnsan uğraştığı şeyin sonucunu görmeye başlayınca mutlu oluyor tabi.

bayramın ilk gününde babamın bana seni seviyorum demesi
hep belli eder ama alışık olmadığı için söyleyemezdi.
ağlayabilir miyim şuan

istanbul'dan çıkış.
bayramda kaçabilenlerden oldum.
özlem iyi bir şey. mutluluğu arttırıyor.

şu an aşşşırı mutluyum çünkü uzuuuun zamandan sonra ders notunun altını çize çize, not ala ala fosforlu kalemle çalışıyorum. (online eğitime geçtiğimizden beri helak oldu ellerim,gözlerim ve beynim bilgisayarla uğraşmaktan..) ve fonda güzel türküler,şarkılar...
babacığım beni kırmayıp 180 sayfa ders notumu çıkardı ve yepyeni bir kalemim olduuu. bana kalem almııışş :) (ne? kalemleri aşırı seviyorum, n'apayım..)
(kırmızı balonlar, parti şapkalı düdüklü emojiler)
"sahi buna mı bu kadar sevindin?" diyeceksiniz.. evet, sahiden buna sevindim bu kadar. küçücük şeylerle mutlu olabilen bir insanım. bunun için çabalıyorum, büyük beklentilerim yok hayattan :)

çıtırı sahiplendiğim gün

vişne ve kiraz ağacı diktik ondan bu mutluluğum

Yaklaşık 15-20 saniye düşündüm aklıma bir şey gelmedi. İçten mutlu olmayalı uzun zaman olmuş demek ki.

Karşılaştırmalı anayasa hukuku dersimin finalinden muaf olmak. Aslında mutluluktan ziyade rahatlamaydı çünkü zor bir seçmeli dersti ve tabii ki zor bir final ödevi gelecekti. Ama dersin hocası ilk dönem siyaset bilimi dersi verirken de uyarmıştı "ben dersime önem veririm, size anlattıklarımdan geri dönüş beklerim" diye. Benimki bile bile lades yani. Onun haricinde hatırlamıyorum, birkaç ay geriye gitmem gerek. Gitmemek en iyisi, özlerim sonra