yazarların en sevdiği kitaplar

Gündüz Vassaf - Cehenneme Övgü

Tek bir kitabı en çok seviyorum dersem, diğer sevdiğim kitaplara haksızlık etmiş olurum.
don kişot, en çok sevdiklerimden sadece biri.

Sally Nicholls - sonsuza kadar yaşamanın yolları
--- spoiler ---
11 yaşındaki lösemi bir çocuğun anılarını, ölmeden önce yapılacaklar listesindeki maddeleri gerçekleştirmeye çalışırken yaptıklarını okuyacaksınız.
--- spoiler ---

(bkz: Nihal Atsız)'ın bütün kitaplarıdır.insanlar,bu adama ön yargı ile yaklaştıkları için bu güzelim edebi eserlerden mahrum kalıyorlar.gerçekten yazık.

(bkz: oğuz atay)
(bkz: tehlikeli oyunlar)

Beyaz zambaklar ülkesinde (imza; bir finkolik) ( okuyanlar neden finkolik dediğimi anlayacaktır)

Klasiklerdir.

Hasan Ali Yücel'*' klasiklerini bitirmek gibi bir hedefim var. Çevirileri kaliteli ki bu çok önemli yoksa Rus ya da Fransız edebiyatından nefret edebilirsiniz. Ayrıca can yayınları ile yapı kredi yayınları da önceliğimdir. Varsa tavsiyeniz memnun olurum.

Ömrümün yarısından 5 fazlası yıl boyunca sınav müfredatları içinde çırpınmakla geçti.Bu yüzden Hakkını veremeden okuduklarım ya da hiç okumadıklarım var. işte tam bu noktada Atatürk’ün cephede bile kitap okuduğunu düşününce vicdanım ızdıraba dönüşüyor. iç sesim: “ne demek vaktim yok, yoktu? Şaşayım senin akl-I perişanına be ahmak!!” diyor.

İtiraf edeyim Bazen utanıyorum. Kaldı ki Erken yaşta klasiklere vakıf olanları her zaman takdir etmiş, şanslı görmüşümdür. Öngörüleri yüksek olduğunu düşünürüm ve ‘yeni çıkanlar’ onları fazla şaşırtmaz. Daha doğrusu kandıramaz. Klasik hollywood seyircisinin günümüz hollywood’undan haz almaması gibi düşünün.senaryo ısıtılıp ısıtılıp önünüze konur durur.

demem o ki
Gerek kendi edebiyatımızda gerek dünya edebiyatında o kadar çok eksiğim varken nitelikli bir okuyucu olduğumu iddia etmek lümpenlikten başka birşey olamaz. '*')

Netice itibariyle Klasikler benim için nefes aldığım, kaçtığım bir limandır. Yüzyıllar öncesinde ‘bugün’ü yaşamak ise ‘ironik’ oluyor tavsiye ederim. Kimi zaman Gülerken ağlıyorum kimi zaman kahrediyorum:
”Ey insanoğlu neden direnmektesin akıllanmamak için?”

Not: klasiklere sahip çıkın.

montaigne-denemeler
köpeğiyle dolaşan kadın-anton çehov
sana gül bahçesi vadetmedim-johanna greenberg
gökkuşağı-d.h.lawrence
fransız teğmenin kadını-jhon fowles
değirmen-sabahattin ali
leylanın evi-zülfü livaneli
şeker portakalı-vasconcelos
sus barbatus-faruk duman
beni kör kuyularda-hasan ali toptaş
cevdet bey ve oğulları-orhan pamuk
sevgili arsız ölüm-latife tekin
huzursuzluğun kitabı-fernando pessoa
normal insanlar-sally rooney
not: bir tane seçemediğim için affola, bunlar da ilk aklıma gelenlerdi.