yazarlar şu an nasıl hissediyor

Anlık duygu değişimlerim hat safhada. Bir iyiyim bir kötü. Kesinlikle ortası yok. Ya çok çok iyiyim ya da tamamen yere çakılmış. Hiçbir şey yapasım yok. Günlerdir evdeyim, dışarı çıkmıyorum. İçimden hiçbir şey gelmiyor.. Kitap okumuyorum, araştırmıyorum, ders çalışmıyorum. Günlerim bomboş geçiyor. Aşırı monoton. Acaba nereye kadar böyle devam edecek?
(bkz: Galiba içim geçmiş benim )

şu an iş yerindeyim ve yarım uykuluyum. bitirmem gereken bir kitabın tam ortasındayım.

astral seyahate çıkmış gibi.

Psikolojik destek vermekten yorulmaya başladım ilk kez..
Biraz da benim ihtiyacım olduğunu hissediyorum.

Aşırı duygusal
Sürekli aşırı duygusalım bilmiyorum en ufak seye üzülüp,kırılıyorum napıcam boyle bilmiyorum

bir balonla beraber uçuyorum sanırım. ama tehlikeli havalara doğru. biri beni durdursun.

Pandemi yüzünden Uzun süredir Sokaklarda insanlar olmuyordu. Olsa da herkes birbirinden kaçınıyordu. Biraz önce istiklal marşımızın okunması ve herkesin eşlik etmesiyle sanki yan yana geldik tekrar. Bir olduk, çok iyi hissettirdi.

üşüyorum..
kalbim, kalbim çok ağrıyor nefeslerimi kesercesine.
sanırım ağlamaktan görme yetimi gün be gün, yavaş yavaş kaybediyorum. o kadar acı dolu, o kadar kötü ve o kadar 'hiç' gibi hissediyorum ki.. soğuğa esir düşmüş parmaklarımı semaya kaldırıp yalnızca biraz 'şefkat ve mutluluk' diliyorum..

To be safe up here with you

Uykulu estudiante.

Makine gibi hissediyorum kendimi. Duygular arka planda sürekli görevler veriliyor. Zamanında ve doğru yaptığın sürece ön plândasın. Değilse geçmiş olsun.

bıkkınım. haftanın 6 günü heyecanla beklediğim gün lanet geçiyor. yapmam gereken tonlarca iş var. henüz başlamadım bile.