yaş ilerledikçe anlaşılan şeyler

Hayatın o kadar da eğlenceli olmadığı ve dünyanın da içerisinde bir müddet kalınması gereken mekan olduğu anlaşılıyor.

Hayata ilişmenin de sıyrık yaşayıp ölmenin de ölçütü yok. Önemli olan hayatın içindeki şeyleri kaçırmamak. Klasik örnektir ama severim ; işin aslı yolda olmak varış değil :)

kimseyi çekmek zorunda olmadığım. kimsenin takdir etmesine ihtiyaç duymadığım. takılan etiketler ve sıfatları zerrece umursamadan çok mutlu olabildiğim. ihtiyaç gösterdiğinde söylenmesi gerekeni söylemek gerektiği. asla gençliğimdeki gibi basket oynayamayacak olduğum. artık daha zor kilo verip, daha kolay aldığım. saçlarımdaki beyazların hiç de karizmatik gözükmediği.

avcı, kurdu öldüremez mesela, kurdun yemeği olur. prens seni uyandırmaya gelmez ve sonsuz uykuda kalırsın. bazen evine sığındığın cadı tarafından öldürülürsün. güzel kuğuya dönüşmez ve sadece çirkinliğinden ötürü hayat boyu dışlanırsın.

hayat masallardaki gibi değildir, yaş aldıkça anlarsın. her zaman mutlu son olmaz. iyiler, istediğini elde edemez belki. zaten kötüler de genelde cezalandırılmaz.

(bkz: tansiyon) diye birşey varmış gerçekten de...

Hayata dair karmaşık sorular, insanlar... ve kediler, halen anlamak mümkün değil

Algımda bir sorun var. Ve bu mesele tüm hayatımın sınırlarını belirleyip, değiştiriyor. O bütün arkadaşlık ilişkilerindeki uyuşmazlıklar hep benden kaynaklanıyormuş. Farkındayım artık ama kabullenmesi oldukça zor. İnsan kendine toz konduramıyor. Garip bir his. Yara gibi bir şey.

sen iyi olursan herkes iyi olur genellemesinin geçersiz olduğu. insanların çıkarları için her kılığa girebildiği. sevmenin ve güvenmenin neredeyse imkansız olduğu. aile fertlerin de dahil hiç kimsenin her koşulda yanında olmayacağı gerçeği. (daha uzatılabilir, fakat kısaca hayat zor azizim)

yaşının ilerlemesinin hiç de iyi bir şey olmadığı... Hep büyümek isteriz ya , büyümek iyi değil çocuk. Sen hep temiz kal..

dünya hızlı dönüyormuş.
1.670 km/saat
ben bu hızla ölürüm.