yaptığınız en büyük çılgınlık

Gizlice duman konserine gitmek

çılgınlık yok bende rezalet var :(

Mezun olduktan sonra memlekete dönmüşken ankaradan iş bulunca pılımı pırtımı toplayıp tekrar ankaraya dönmekti heralde. pişman mıyım, hayır asla..

Bodrum'a taşınmaya kalkışmak.

parasailing yapmak.

Sanki başlıklar ekstra önüme düşüyor, heleki şu günlerde. Neyde kafessiz zibilyon tane köpek balığı ile yüzmek. Beni birisi kandırdı. Ben de başka birini kandırdım. Bak Bu tür evcil, bişey yapmaz gel dalalım dedim.
Hayır o tekneyi kullanan çocuğun bir bacağıda yoktu. Ordanda mı minnoş kalbim bi analiz yapamadı. Neyse daldık çıktık etc. Bir hafta sonra bişey yapmaz dediğim balıklar, bir kadının memesini ve kolunu yedi.

Leguan ve pitonlara ayrı bir düşkünlüğüm var. Benim için değil ama başkaları için bir miktar şapur şupur öpmek çılgınlık içeriyor olabilir. Sevimliler. Hem adamda yemiyorlar.

lise 1 deyim o zaman ki sevgilim ve en yakın arkadaşlarımla yaşadığım şehrin bir ilçesine gidip balık yedik ve geri döndük nasıl yaptım inanamıyorum şu an gidelim dese ölsem gitmem bu cesaret nereden gelmiş 15 yaşında 2 saat yol gidip okulu astım bir de onlar için
hayır sorun şu özlüyorum o zamanları
özlüyorum o zaman ki hallerimizi, eski bizi

Kasıtlı olarak elektronik dersinden 2 defa kaldığımdır. 1incisinde hoca kendisi bırakmıştı. Çünkü (bkz: devamsızlık) yapıyordum. Ortalamam çanın üstünde oluşuna güveniyordum.

2.sinde yaz okulunda aldım, hocam beyefendi yine biraktı. (Bu sefer devamsızlık yapmamıştım. Ödevleri yapıyor ve sınava çalışıp gidiyordum. Ama yine de biraktı)

Tamam dedim. Hocaya "zaten özelde çalışacağım. İstersen yirmi beş defa bırak. Umrumda değil" anlamında bir mail attım.

Sonraki dönemlerde ders kaydını yaptırdım ama yarım kağıt vermeler, uygulama sınavına girmeme vs vs.

Son alışta hoca beni çekti bir köşeye, üst perdeden "sınavlara gir seni geçireceğim" imasında bulundu.

Geçtim.

Yine de kızgın değilim. Geçti gitti. eminim hocam da yanlış kişiye taktığını anlayıp sonradan pişman olmuştur.

fimlerdeki çılgınca şeylerden bile daha çılgıncaydı. yazılmaz lan buraya. hey gidi gençlik diyeceğim, genç bile değildim yaptığımda. ne çatlakmışım.

Tam fırlama donemımdı. Ergenlik sıçratıyordum etrafıma.

Bir gün arkadaşla caddede yürürken bu bir arkadaşını gördü. Selamlaştılar falan, konusuyorlar işte. Bana da selam verdi o arkadaş. Ben de “merhaba 5 milyon var mı? Dedim ama tanımıyorum çocuğu.
Sonra o psikoloji ile gülme krizi yaşadım uzun dakikalar.