yapılmış en aptalca dalgınlık

Öğretmene abi, komutana hocam dediğim olmuştu neyse ki pek dikkat etmediler...

dislerimi fircalayip dis fircasini klozete atmistim, sonra mecburen sifonu cektim ve o anda dehsete dustum.

Çalıştığım şirkette işim gereği sürekli patronlarla muhattap oluyorum kafalarımızda uyuşuyor baya muhabbet ediyoruz sıklıkla. En son sohbetimizde yurtdışına gittiğimizde başımızdan geçen bir olayı tekrar anlatıyordu olayın içinde ben de varım tabi. olayı anlattı biraz abartmaya başlayınca ben bi anda neden yaptığımı bilmeden "hadi lan atma artık" dedim.
ortamda iki patron bir genel müdür bir satış müdürü ve muhasebe müdürümüz var. Öyle bir sessizlik oldu ki zaman durdu sanki.
Sonra ben:
- "cidden bu cümleyi sesli kurdum dimi" dedim.
Patron : +"evet".
ben : .....

Lisedeyken hoca yoklama defterine imza atarken kalemi yanlışlıkla bana fırlamıştı aniden bende 'o neydi kız' diye tepki vermiştim. Allah'tan hoca espriyi biliyordu da birlikte gülmeye başlamıştık

üniversite yıllarımda toplu taşıma kullanırken, yolculuk esnasında derin düşüncelere dalıp ineceğim yerin önünden geçerken birden "inceeeemmm beeenn" diye bağırmamdı galiba.

Hafta pazarına gidip "bugün günlerden ne ya?" diye sormak. elimdeki yüz kiloluk poşetler benden utandı :(((((

Tuvalet terliği giymeyi unutmam. Evin içinde giydiğim terlikle girmiştim ajshshsghsjss çok utanç verici :dd

elinde ki kumandayı aramak. off ya hakikaten yaşadım bunu

Kız arkdasimla telefonda konuşurken Aracı park edip 25 dakika araçtan telefonu arayıp bulamadığım için inemememdir
Ve arkadaşım ewe gelmedi mi sen neden hala arabadan inmedin demesi üzerine telefonu bulamıyorum ya yarım saatir dediğimde bastığı kahkaha ve biz dimanlami haberlesiyoruz neyle konuşuyorsun Şuan benimle demesiyle kendime gelisimdir..

ilk kez gittiğim bir yerde arabayı yakın bir ara sokağa park edip işim bittiğinde arabayı yarım saat aramam ve hafızama göre hiç olmayacak yer dediğim yerde arabayı bulmam. tabi yirmi yıl sürmediği için mutluyum. park ettiği arabasını 20 yıl sonra bulan adam

winner sperm olmayacaktım. iş nerelere geldi

İnsanlara güvenmek. Bir an dalgınlığıma geliyor, güveniyorum güvenilmeyecek insanlara. Olan da bana oluyor daha sonra. Bir vazgeçemiyorum şu pis huyumdan. Her türlü ben zararlı çıkıyorum, bu nasıl iş arkadaş?

Katladığım yorganı yatak odası yerine mutfağa götürmek.

galiba en son yaşadığım olaydı, sabah erken saatte sınavım vardı ve yanlış servise binip yanlış okula gitmem, daha sonra servis şoförünün beni orada da unutup geç bir yerde indirmesi. neyse ki 1 saat önceden çıkmıştım...

işe başladığım ilk ay, hastanede bir hasta "diyetisyen yerinde yok. nerdedir ki" diye sorunca bekleyin gelir deyip bahçeye çıkmıştım.

sorun şu ki diyetisyenin ben olduğunu on dakika sonra fark etmiştim.

Buzdolabina bir sey koyarken telefonu buzdolabinda unutmusum evin icinde aglayarak 1 saat telefon aramıştım

Yemeği ısıtmak için mikro dalga yerine dolaba atmak. Yemeğin ısınmadıgını fark edene kadar herşey iyi gidiyordu aslında.

bir arkadaşıma ait dalgınlıktır, aklıma geldikçe gülerim
özetle
abisinin arabasıyla balık almaya gidip, balıkları aldıktan sonra arabayla geldiğini unutup otobüsle dönmüştü, abisi arabayı sorduğunda mal bir ifadeyle -balıkçının ordaaa demesi sonrasında abisinin uçan tekme atabilme kabiliyetini görmüş olduk :)

biri hakkında dedikodu yaparken o mesajı o kişiye yollamak.

sürekli dalgınım o yüzden hep aptalım.