İnsanoğlu ne kadar dil, kelime bilse de; asıl hissettirmek istediği duyguyu, aşılamaya çalıştığı faaliyeti, karşısındaki herhangi bir biçimde anlayana kadar "saf" bir biçimde aktaramaz. Zannımca bu durumun temel sebebi de budur...
"Mutlu olmanın yolunu karşıdakini mutlu etmek sanıyorduk. Yanıldık ! Çünkü ne kadar mutlu ettiysek, o kadar yalnız kaldık." cümlesi adamın yüzüne tokat gibi çarpar.zor bir durumdur.

yapılan onca iyiliğe karşın kötülükle anılmak