yalnızlığın anlaşıldığı anlar

komik bir karikatür gördüğünde kimseyle paylaşamamak.

Kendini bir çok insan içinde yalnız hissediyorsan, gerçekten yalnızsındır.

Sevindiğin yada moralini bozan bişeyi paylaşacak kimseyi bulamadığın an.

1 çatal, 1 bıçak, 1 kaşık, 1 bardak, 1 tabak. her şey tek.

bilekliğini dişlerinle bağlamayı öğrendiğin an.

Üniversitenin ilk günü

hiçbir şeyden zevk almamak.

Kafanı uyumak için yastığa koyduğunda

Bildirimsiz telefon ekranı gördüğünde yaşadığın o hazin zaman.

kapıyı anahtarla açmak

Nedendir bilmem tanıdığım,bildiğim insanlar arasında bile kimi zaman hissettiğim durumdur

beni, kendi evime çıkmaktan alıkoyan durum.

tatiller!

Telefonu her eline aldığında "Telefonun başında çaresiz bekliyorum" modunda olma halidir.

Boş vaktin olduğunda vakit geçireceğin biri olmadığında.
Kendi kendine konuşmaktan çok daha öte geçtiğinde.

Çay koyar mısın minvalinde cümleler kuramamak

Gün bittiğinde, kimseyle konuşmadığının farkına vardığın an.

hastayken ve boğaz ağrısından ölürken kalkıp kendi kendine ıhlamur demlemek. hüzünlü, çok hüzünlü..

"Bugün birileriyle buluşsam" diye düşünüp kimseyi bulamadığım an

Kalabalığın ortasında öylesine oturduğunu ve sustuğunu,konuştuğun zaman takılmadığını farketmek.