yalnızken daha mutlu olan insan

etrafındaki insanlar tarafından hep mutsuz edilmiş insandır.

bir anime de gördüğüm sözü yazmak istiyorum buraya.
"Bu dünyada yalnızlığı tercih eden insanlar vardır ama yalnızlığa katlanabilen insan yoktur."

idrak etmiştir. doğumunda olduğu gibi ölümünde de yalnız başına olacağını, insanların gelip geçtiğini ve kimsenin kendisinden daha değerli olmadığı idrakine varmıştır.
başkasının ondan fazla onu sevemeyeceği, düşünemeyeceğini kabul etmiştir. kendisiyle ilgilenmeye karar vermiştir.
insanlara güvenemez olmuştur belki de. samimiyetlerini kuşku ile tartar sürekli. çıkarsız olduğunu bildiği bir kişi bile yoktur hayatında.
kendini, hayallerini, planlarını sağlama almak için ikinci bir kişiden uzak durup başının çaresine bakar.
vaktini gereksiz insanlarla harcamaz. tüm ilgisini benliğine harcar ve kendi yağında kavrulur.
bu insanları hor görüp bencil diye etiketleyen herkes önce bir kendisine sonra da çevresine baksın. geçmişte çektiğiniz sıkıntıların çoğuna başkaları yüzünden katlanmak zorunda kaldınız. hayatınızdan çaldılar göz yumup gülümsediniz.
yalnızken daha mutlu olan insan akıllıdır, izlemiş yorumlamış ve kendini sakınmak için böyle bir strateji yapmıştır. kendisini tebrik eder başarılarının devamını dileriz.

kendi içsel yolculuğunu başlatmış kimse!
(bkz: inziva)

Olmasi gereken insandir.
Ben fiziksel yalnizligi sevmem. Yanimda yoremde birileri olsun isterim. Ama duygusal yalnizligi seviyorum. Kendi ic dunyami kendi icimde yalniz yasamayi seviyorum ve boyle olmasi gerektigine inaniyorum.