yalnızca 6 saatin var deseler ne yaparsın

Oğlumun üzeri açılmış mı diye kontrol eder ve saatim dolana kadar namaz kılar kendim için, oğlum için dua ederdim.

(bkz: oğlum için)

Sevinirdim

muhtemelen 3 saatini anneme sarılarak, bir buçuk saatini kardeşime sarılarak, bir saatini de babama sarılarak geçirirdim. tabi bu sarılmalar bol ağlamalı ve hıçkırıklı geçecek. arada bir yarım saatte de sevdiğim 4 kişiye mesaj atardım. son olarak da korkuyla karışık tövbe tabi ki '*'

ne yapacağımı düşünüp kafayı yerdim kesin midem bulanırdı ve üşürdüm sonra direk battaniyeye sarılırdım

Sevdiklerimi arar, sosyal medyayla vedalaşır, son bi tövbe ederdim

Kİtaplarımı ablama, ekipmanımı devam etmekte olduğum eğitim kurumuna ve bazı hocalarıma, satılırsa para edecek zımbırtıları oğluma üleştirir, eşime sarılıp helalleşir, ablamı arayıp onu sevdiğimi söyler, oğluma sarılır, son nasihatlerimi verip kokusunu içime çekerdim. Son 1 saatte ise şezlongumu borsa arazisine park edip boğazı izleyerek huzurla dua eder beklerdim.
şu anda kimse bana 6 saatin kaldı demediği için rahat rahat yazıyorum tabi.

kendimi dondurtururdum'*' (bkz: cryonics)
böylece belki 50-100 yıl sonra tekrar hayata döner kaldığım yerden yaşamaya devam ederdim. wiki

edit: bu entry niye kötülenir çok merak ettim açıkcası.

uyurdum

öncelikle (bkz: hayırlı forumlar kardeş)

soruya gelince herkese söylemek isteyip de söyleyemediklerimi tek tek açıp söylerdim.'*'

"neden bir saat önceden haber vermediniz? ona göre hazırlanırdım." derim.

Beşini satar 6. yı koluma takarım.