yalnız ölmek

dünyanın en güzel şarkısı olabilir. bilemiyorum, tatlı tatlı acıtıyor.

yalnız ölmicem di mi?
böyle sessiz sessiz
solup gitmicem di mi?
sokakta düşkün biri
bir kuytuda bulunmuş
ben kaybolmıcam di mi?

bahçede çiçek solmuş
soğukmuş ve susuzmuş
bir tekne var açıkta
halatından kurtulmuş

tepede kuyuymuş
yağmursuz kurumuş
gökyüzünde bir martı
sürüsünden kovulmuş
öyle olmıcam di mi?

biri çıkıp desin ki
seninim seninim
al işte bak ellerim
seninim seninim
nerde olsan gelirim
gelirim gelirim
bir ömür beklerim
seninim seninim

bir gün bitmeyecek di mi..?

can güngör - yalnız ölmek

herkes yalnızdır ve yalnız ölür.

Genel korkudur. Fakat bana soracak olursanız bu dünyadaki bir insanın bile hayatına dokunmadan, dünyaya iz bırakmadan ölmek; yalnız ölmekten çok daha korkutucu ve dehşet vericidir.

Insan sevmişse , sevilmişse ve bunu bir gün daha hissetmişse o insan yalnız ölmez fakat insan hiç sevmemişse, sevilmemişse bir kere değil her gün yalnız ölür.

bırakın şu herkes yalnız ölür klişesini yahu. vıcık vıcık arabesk kafalar. başka düşünecek, kafa yoracak zibilyon tane şey varken, ne çok seviyorsunuz kendinize eziyet etmeyi, her bokta derinlik aramayı. sizinle birlikte biri daha mı ölsün ne istiyorsunuz anlamıyorum ki. hayatın tadını çıkarın sevin, sevilin. yapabiliyorsanız dünyaya yapamıyorsanız bir kaç insana bir faydanız dokunsun, güzel yaşayın, güzel bir insan olun. öldüğünüzde yanınızda bir ağlayanınız varsa onun da bir parçası sizinle ölmüş olacaktır, merak etmeyin yani iyisiniz gene. ruh hastaları sizi. bıktım ulan şu sayfada pesimist paylaşım görmekten

İnsan yalnız değildir.

Etrafında koca bir kalabalık da olsa yalnız yaşar yalnız ölür insan. Bazense etrafı ıssızdır fakat yine yalnız ölecektir. 'Yalnız ölmek' insanları eninde sonunda bir noktada buluşturan tek şeydir belki de.

garip donnie'nin en büyük korkusu. tanrı inancını sorguladığı mesele.
yalnız öleceksek, ne anlamı var tüm bunların? der. fakat hayat böyle işte, önce ağlarsın sonra bi gülme tutar. tamam spoiler vermiyorum.
(bkz: donnie darko)

Acı denen şey, yalnız başına çekilir.
İçimiz gibi dışımız da ‘Oyuk’ ve ‘Boştur!”
Ölümden yapılmışız biz.
(bkz: fernando pessoa)

En buyuk korkularimdan biri.
Ruhen bir yalnizligim var. Onu doldurmak cok zor, buyuk bir sevgi gerek onun icin.
Bu ruhsal yalnizligi doldurmadan olen herkes zaten yalniz olmus sayilir bence.

İnsan yalnız doğar ve yalnız ölür. Geri kalan her şey yanılsamadan ibarettir ve insan bunu idrak edebildiğinde hayattayken sonsuz huzura ulaşabilir.