başıma geçen senelerde tuhaf bir örneği gelen olaydır.
marketten dönerken yolda ilkokul arkadaşımla karşılaştım. beni görünce durup birden selam verdi. önce selam verdim sonra kısa bi duraksamadan sonra kim olduğunu hatırladım. biraz sohbet muhabbet nasılsın okuyo musun neler yapıyosun derken o cümle geldi. doğum günün kutlu olsun bu arada?? kafamda soru işaretleri ulan noluyor bunca senedir görmüyorum zaten öyle olsaydı da bilemezdi derken bugün benim doğum günüm değil ki demeyi akıl ediyorum. çocuk hala ısrar ediyor nasıl ya değil mi diyor. sonrasında da her şeyin anlaşıldığı o an geliyor ve sen xxx değil misin ya?? hayır değilim dediğim an alel acele bisikletine biniyor ve hiçbir şey demeden uzaklaşıyor. demem o ki bazen hatırlansanız da yanlış hatırlanabilirsiniz '*'
saçı sakalı salmış, makyajlar abartı bir dereceye gelmiş yada giyim tarzı hatırladığınızdan çok çok değişmiş kişiyi görmektir ki ben bunun şokunu çok fena geçirdim. önce size adınızla hitap ederek merhaba der, sonra sizde 'pardon?' der kalırsınız.

Her zaman olmasa da, bazen tebessüm ettiren durumdur.
Evlendim çoluk çocuk oldu, şurda çalışıyorum muhabbetlerinden sonra hadi görüşürüz denilip bi 10 yıl daha görüşülmez.

(bkz: gözüm bir yerden ısırıyor )
Karşılaştığınız kişiyle eskiden çok yakınsanız muhtemelen rahatsız edici bir sessizlik yaşanır. 'eskiden ne konuşuyorduk' diye düşünüp konuşacak bir şeyler ararsınız ama nafile.
Benim gibi konuşacak konu bulma hususunda kasıntı olursanız tamamen işkence seansına dönüşür.
Ha bu arada çok kel alaka ama çok kıskanıyorum lan konuşkan olan ve pozitif enerji yayan insanları.

uzun yıllar sonra bir tanıdığı görmek