üzücü durumlar

Birisi tarafından kırılmak ama onun zerre kadar farkında olmaması.

Evde veremedigi terbiyeyi ortalik yerde milletin gozu onunde vermeye calisan anne babalari gormek cok uzucu bir durumdur. Ha bir de cocugunun terbiyesizligiyle ovunen anne babalar vardir ki onlari gormek cok daha uzucu bir durumdur. Zavallilar.

arkadaşım sandığın kişilerin aslında ne seninle ne hayallerinle alakası olmaması
akrabalarının hayallerin üzerine perde çekme çabası
ailenden birinin sana karşı sevgisiz olması

not: unutmadan dostum dediğin kişinin bilmem kaçıncı flörtü için seni ihmal etmesi'*'

- umursanmamak
- istediğin şeyi o an yiyememek
-ödevleri yetiştirememek
-dersten çok küçük bir puanla kalmak
ve sevgine karşılık bulamamak............ (bkz: sözlük duman altı..)

insanların kolayca kırılabilir bir kalbe sahip olduğumu unutması.

mutfakta kertenkele olması.
üzücü demek az kalır gel de uyu şimdi.

Eğer farkındalığı yüksek biraz da hassas bir insansanız, dünyanın öbür ucunda yaşanan acı bir duruma karşı bile üzülebilirsiniz. Tam tersi yapıda ise, burnunuzun ucundaki insanın ne halde olduğuna kör, sağır, dilsiz olursunuz. Kanser olma pahasına ilk grupta olmayı yeğlerim. ..

Artık insanları kırmaktan çekinmemem. Eskiden birinin üzülmemesi, kırılmaması için yeri gelir kendimden ödün verirdim. Ama artık kendimden ödün vermiyorum ve karşımdakilerin kırılmasını görmek bazen üzüyor. Vaktinde iyi niyetimin suistimal edilip daha acımasız ve merhametsiz hale getirilmiş olmam ise daha da çok üzüyor.

edit: ekleme

obezitenin arttığı dünyada çocukların açlık ve susuzluktan ölmesi ve bir annenin evladını kaybetmesi kadar üzücü olamaz hiç bir şey.

insanın sevdiği biriyle konuşmaya ihtiyaç duyduğu bir anda, sevdiğinin ona ayıracak zamanı olmadığını fark etmek.

Elin kolun bağlı, çaresiz kaldığın anlar kadar Üzücü bir şey yoktur

Yeni tanıştığın insana babasının mesleğini sorup "benim babam vefat etti" yanıtını almak.
Böyle beynimi falan delesim geliyor sanane ne soruyorsun diye.

2 gün önce çok sevdiğim,öğrenciyken minibüs şöförlüğümüzü yapan ,köydeki evimize komşu ve eşimin amcası olan bir büyüğumüzü kaybettik.78 yaşındaydı kendisi.çığlıklara koştuk,adam yerde ,gelini kalp masajı yapıyor,eşi çığlık atıyor falan,içeri girince nabzı yok mu dedim,gelini" bilmiyorum"deyince nabzına baktım,nabız alamadım,belki heyecandandır dedim,sağlıkçı değilim ki,ilk kez nabız alamadığım bir durum,çocuklarla birbirimizde deneriz öğrensinler diye.nabız alamadım ve adam buz gibiydi,bir ara dudakları ve dili hafif kıpırdadı,hemen bizim arabaya taşıdık battaniyeye koyup.o an o battaniye elimden kaymasın diye resmen kenetlendim,etraftakilere "sakin olun" telkini verirken"kafasına dikkat et" derken, aslında kendim kalp hastasıyım,kendimden korkuyorum o an kalp çarpıntım gelir adamı kafa üstü merdivenerde düşünürsem diye.arabaya yatırdık, eşim düştü ilçenin yoluna,ambulansla yolda karşılaşmışlar,yarım saat kalp masajı yapılmış,sonra hastane ve o haber,artık amcamız yok.lanet okudum kendime niye ilk yardım öğrenmezsin,niye nabızdan emin olamadım,niye dudağı kıpırdadı diye kalbini dinlemekten hemen vazgeçip ambulansa yetiştirme gayretine düştüm.şimdi izledim kalp masajı videosu,bilinçli yaklaşıp müdahale edip,bir ihtimal onu hayata döndürebilirdim.işte bu duruma çok üzüldüm:(

üzücü olan ne biliyor musun? her geçen gün insanlığa olan inancımı yitirmem.

hem ayranımız döküldü hemde tatsız olaylar yaşandı

sokakta neşeli bir şekilde yürürken bir anda karşınıza çıkan masum bir küçük çocuğun dilencilik yapıyor olması.

Hayatın en verimli yıllarını düzgün geçirememek.

üniversite mezuniyetimin olamayacak olmasını bilmek.
halbuki okul uzayınca son yılımda her şeye katılıp tadını çıkaracağım demiştim.

üst katınızdaki bebeğin ağlama sesi...

100.cü entrimi girdiğim başlığın bu olması kadar üzücü bir durum yok sanırım. 1 dk sanırım olay paradoksa girdi . üzücü durumlar başlığına girdiğim 100.cü entry nin üzücü durumu.