unutulamayan anne ya da baba dayağı

  • ilkokula gittiğim siralarda haftasonu annem arkadaşına gezmeye gidicekti ama gitmek istemediğim için beni eve bırakmıştı. işte gazı falan kapatıyor, prizleri söküyor, sıkı sıkı tembihliyor beni kapı çalarsa açma falan. karnın aç mı birşeyler hazırlayayım falan diye yüz kere de sormuştu ve ben her defasında hayır anne tokum diye inatlaşmıştım. yemin ediyorum annem kapıdan çıktığı an karnım guruldamaya başladı. bir de ben çok gereksiz gurur yaparmışım. annemi geri çağıramıyorum tabi. dedim ekmeğe çikolata sürüp yiyeyim. çikolata, ekmek tamam. tabak eksik. tabaklar üst rafta ve benim boyum yaşıtlarıma göre falan çok kısa. güç bela sandalyeyi rafın önüne getirip tabak almaya çalışırken, tüm raftaki tabaklar başıma yığıldı. her yer cam oldu ağlıyorum falan. komşumuza gittim annemi çağırttım. annem geldi. burada koptu olay. bir yandan ağlıyor kadin bir yandan yerdeki camlari süpürüyor bir yandan da elinde süpürgeyle popoma vuruyor. dayak değildi ama hafızamdan silinmiyor bu anı hep gülerek anlatıyorum. *
  • Sakız kadar çocuklara el kaldırmaya vicdanlarının nasıl el verdiğini sorgulamadan edemedim okurken.

    Farkında olmadan, geleceğin 'gerektiğinde ve makul miktarda' fiziksel ya da psikolojik şiddeti, sevginin bir parçası olarak kabul edecek bireylerini yetiştirdikleri için kırgınım o anne babalara.
  • Travmatik bir çocukluk anısı.

    Fiziksel dayak çok yemedim küçükken en azından 'unutulamayacak' kadar bir şey olmadı. Ama peder efsane psikolojik şiddet uyguladı. unutmayı falan bırakın hala etkisini ve zararını yaşıyorum.

    (bkz: özgüven kaybı)
  • o uyarı mesajının anlamı şu bakııın bu tokadı oğluma atıyorum tekrar olursa size gelecek :D babalarına söylemiştir baban merak etme :) ses ediyorlar akşamları gelip diye.
  • usta sen dövdükçe dövesin gelmiş =) sağlam dayak bile akıllandırmadı ise seni, o çocuk cidden hak ediyormuş kafaya taşı :P
  • İlkokul ikinci sınıfta öğretmen lojmanında kaldığımız zamanlar, babamın öğretmen arkadaşının oğlunun başını yaklaşık 30 metreden attigim güdümlü taşla yarmıştım. Babama yapılan şikâyetten sadece babamın ikazı ile kurtulunca, aynı elemanı yeniden taşladım. Bu sefer başından değil ama hedef okul bahçesinin zeminiyle buluşturuldu. Babam istese iyi dövermiş o gün öğrendim.iki hafta yattım. Kalkınca ilk isim herşeyin müsebbibi olan o çocuğu dövmek oldu. Bu sefer şikâyet edilmedim.
  • Her çocuğun yada gencin yaptığı yaramazlıklar hatalar yüzünden unutamadığı, aile bireylerinden birinden yediği meşhur dayak vardır.
    Bende babamdan yediğim tek tokadı anlattım blog sayfamda sizlerde unutamadığınız anne/baba dayağını entry altında bizimle paylaşabilirsiniz.

    Fakir Yazar'ın Unutamadığı Baba/Anne Dayağı
    Konunun altındaki yorumları okumayı unutmayınız yorum yapan arkadaşlarda anlatmış yaşadıklarını :D