uçağa binmeyi beklerken yapılacak şeyler

hiçbir şey yapamıyorum. Gözler ekranda sabit. Bir endişe, bir telaş, bir acele. Zira defalarca biniş kapısının değiştiğine şahit oldum. Bekleme! Gözünü dört aç!

Beklerken kitap okumak isteyen kişi benim gibi sesten dikkati dağılan biriyse bu bekleyiş bir 10 saniyede bir yapılan anonslarla ve o gıcık mikrofon açılıp kapanma sesiyle işkenceye dönüşür. Kulaklığı takıp bir şeyler dinlemek en iyisi

Kitap okumak. Lakin bazen sakıncalı olabiliyor. Bir defasında aktarma aram oldukça uzundu. Ben de kapıyı bulup oturdum ve kitap okumaya başladım. Sonra birden etrafın sakinleştiğini ve insanların kalmadığını gördüm. Meğer kapı numarası değişmiş. Neyse son 10 dk kala fark edip koşarak diğer kapıya gitmiştim de uçağı kaçırmamıştım.
O nedenle kitap okurken kendinizi çok kaptırmamaya özen gösterin.

50 kuruşluk gazeteye 3-5 tl verip dibine kadar okumak..

insanları seyretmek.

Tamamen rastlantısal olarak gözüne kestirdiğin bir tanesinin hayatıyla ilgili kafanda teoriler üretmek.

Üzerine düşündüğün kişi sözgelimi orta yaşlı, kumaş pantolunlu gömlekli biriyse onun evli ve üç çocuklu bir memur olduğuna ve fakat dairedeki bilmem kim hanıma içten içe gönlünü kaptırmışlığının kendisini onulmaz dertlere saldığına bir dine inanır gibi inanmak. "İşin içinden çıkamayıp intihar etmese bu" şeklinde yersiz bir endişeye kapılarak, adamı, zihninde yeryüzünden silmeye çalıştığını farkettiğinde ise saatine bakmak, kalkıp bi kaave almak.

Kulaklıkla tabletten film izlemek, üstelik dublajlı, lanet olsun dostum diyen meksikalı olanından.

Herşeyi geçin, uçak düşerken naparim acaba diye aklından geçirmeyen varsa, anlık dahi düşünmeden o tenekeyle biniyorsa ya pilottur ya da intihara meyillidir. '*'

Varsa starbuckstan kahve alırım ve etraftaki güzellikleri seyre koyulurum.