toplumdan uzaklaşmak

bi bakıma bazı olaylardan kendini korumak olarak da değerlendirilebilir.
ya da bazen buna kötü niyetli ya da çıkarcı dostluklar da neden olabilmekte.

insanların ikiyüzlülüklerine katlanamadığım ki genel olarak insanlarla anlaşamadığım için yaptığım ve yapacağım eylemdir.

derinlerde hepimiz bireyseliz. bazen melankolik bazen kendinden eminiz. ama nihayetinde bakkala gidiyoruz. orta sınıfın insanları için toplumdan uzaklaşmak diye bir şey pek mümkün değil. çevremizde insan olmasa bile edindiğimiz kültürde var.

huzursuz olduğum her şeyden uzaklaşmayı tercih eden biriyim. Toplumda bazen insanı huzursuz edebiliyor. Seni dibe çekiyorsa uzaklaşmakta yarar vardır bence.

Insanlar toplumdan uzaklaşmak istediği için değil, zorunda kaldıkları için uzaklaşıyor.

i'm a loner (bkz: cnblue)

(bkz: merdümgiriz)

çok fazla taşındığımızdan dolayı olsa gerek; bunu hep yapıyorum.

şimdi şöyle bir şey var yaşadığımdan biliyorum. geçtiğimiz sene il değiştirdik. küçük yaşta olsan sokağa çıkıp illaki arkadaş bulursun ama hiç bilmediğin bir şehirde tek bir tanıdık bile yok. çok aktif biri olduğum da söylenemez klasik biriyim. üniversite okuduğum şehirden buraya gelmem gerekiyor yazları. sinema vs. dışında yapacak bir şey olmadığından bütün yaz evde geçirip kendimi toplumdan dışlamıştım ve inanın insan hayatında bundan kötü bir şey olamaz. psikolojinin bozulup garip fikirler geliyor akla. fikirsel yönü bir kenara bırakıp fiziksel yönden kesinlikle toplumdan uzaklaşmamak gerektiğini düşünüyorum. şimdi geri dönüp baktığımda bu mevzuları aktif sosyal çevre ile attığımı görüyorum.

hayatımda gerçekleştirdiğim en güzel eylem

yaşadığımız toplumda güvende kalmak için gerekli olan durumdur. ha bu arada sadece fiziksel olarak düşünmeyin bunu. fikirlerinizin de güvende kalması için toplumdan uzaklaşmakta fayda var.