sonuna kadar izleyemediğim reklam filmi.
yapmayın oğlum şöyle şeyler.
sabah sabah iyi gözyaşı döktürmüştür. benim babam da beni seviyordur herhalde kendince. en çok böyle günlerde, filmlerde babayla ilgili sahnelerde içimden bir şeyler kopar. sevilmediğim en çok o zaman ağır gelir.

"Ya takimdakilerden birinin babası vefat etmiş olsaydı" acaba bu sürpriz nasıl sonuçlanırdı diye düşünmeme sebep oldu. Güzel reklam.
gözyaşları içerisinde izlediğim reklam değil mini filmdir.

haberi
duygularını ifade etmenin önemini bir kez daha göstermiştir. içinde kalmadan, söyleyebilse sevdiğini keşke.
'' Ben neden ağlayacakmışım'' diyerek izlemeye başladığım, sonrasında geldiğim hale çok şaşırdığım reklam.
(bkz: thy'nin hakikaten güzel reklamlar hazırlaması)
ağlamamak için kendimi zor tuttuğum reklam filmi

thy 2017 babalar günü reklamı