bakkaldan marketten koli bulmayla başlayan, kırılacak eşyaların özenle paketlendiği, nakliyecilerin sabahın köründe zile basmasıyla doruğa varan, öğlen mahalle pidecisinden 40 lahmacun söylenmesiyle verilen aradan sonra, önde siz arkada kamyon, yeni yaşam alanına geçme eylemidir.
Bazen de birinin kalbinden pılını pırtını toplayıp gitme eylemidir.

Anıları kolilerken sürüsüne bereket çöp atarsın. Nasıl biriktiyse o kadar. Fotoğraflar mı bulmazsın, sinema-tiyatro biletleri mi , kitaplar arasında notlara/ kurutulmuş çiçeklere mi rastlamazsın. Çoğuna da kıyamazsın tabii. Kıyılır mı.

"taşınmak kadar
hüzünlü bir kırık yoktur
bir kopma bir yaralanma
gizlenmiş bir hıçkırık yoktur" diyor Özdemir asaf.

Taşınmanın doğası gereği ilk gece yerini yabancılarsın ama insan nelere alışmıyor.

nefret ettiğim eylemler listesinde ilk 10'da yer alan bir eylem.
Artık yerleşik hayata geçmek istiyorum.

taşınmak