rüyalarımda bile yaşadığım durumdur.

rüyadayız, iyi vakit geçiriyoruz, numarasını istiyorum. son dört haneyi söyleyecekken duruyor. hafif tebessüm ediyor ama aşağılayıcı bir tebessüm. tebessümünü -sırıtışını- kaybetmeden, aşağılayıcı ifadesinden ödün vermeden soruyor: inandın mı?
ne yaparsın? uyanınca ne hissedersin? umarım bu sorunun cevabını hiç öğrenmezsiniz.
günümüzde oldukça sık karşılaşılan bir durumdur.

zaman ilerledikçe teknolojide ileri giden insanoğlu, duygu anlamında geriliyor. (bkz: bertrand russell)'ın (bkz: sorgulan denemeler) adlı eserinde geçen şu cümle geldi aklıma: makineler mi duyguları öldürecek yoksa duygular mı makinleri? bence makineler duyguları öldürüyor şu an... haliyle de güvenilen dağlara kar yağması olasılığı gittikçe artıyor.

Size sapladigi bicagi alip kendisini lahmacununuza kiyma yapmanizi onerdigim kisidir.

tam biriyle mutlu oldum derken ondan da bıçak yemek