sözlük yazarlarının söylemek istedikleri

14 entry daha

  • özür dileme nefesin olamadıkları için.
  • Bu sefer nasıl bir depresyondan geçiyorum, bilmiyorum; ama kendime bile yükmüşüm gibi hissediyorum. Ve ısrarla merak ediyorum, neden yaşıyorum? Ya da nasıl bir günah ya da günahlar işledim de bütün bu yaşadıklarım, çektiğim hastalıklar, bomboş bir gelecek... hepsi bende toplanmış durumda?.. Bütün bunlar "nazar değmesi" durumundan çok daha ötede bence.

    Şimdi boş boş, Getir'den sipariş ettiğim koca bir paket cipsi bekliyorum mesela. Gelsin ve saçma salak bir film ya da diziyi bahane ederek yiyeyim. Şekerim fırlasın, daha kolay uyuyayım. Zira uyuşturucuyu bile geçtim, antidepresan almam bir başka hastalığımdan dolayı zor. Bütün gün ağlayıp uyuyarak geçen zamandan sonra tabi ki şimdi Gebze-Harem dolmuşunda ilerliyormuşum gibi geçer akşamım: Öylesine dolu, öylesine taşınan insan değil de başka bir canlı/cansız hissiyle duruyormuşçasına...

    Yazmayı özledim be Sözlük. Bloguma çatır çatır her ruh halimi yazmayı özledim; ama böyle minnacık enerjim yok ruhsal anlamda.

    Nefes alan kadavra gibiyim anlayacağın.
  • 4 buçuk milyar yıllık gezegenin, bir göz kırpması denebilecek kısmında toprağa ayak basmış ve bu güne gelmiş bir türün üyesiyiz. Milyarlarca gezegen içerisinde okyanusta bir su damlası, sahra çölünde bir kum tanesi olmanı ötesine gidemeyecek kadar küçüğüz. Bu kadar küçük ama çok kalabalığız. 7 milyar nefes alan, düşünen, hayal kuran insanız. Hayal gücümüzün sınırsızlığı yıldızları aşıyor ve bu çok etkileyici. Gündelik yaşamın karmaşası, yoruculuğu hepimizi farklı yerlere sürüklerken ufak yalanlar sığınağımız oluyor adeta. Her birimiz içimize yıldızları sığdırıp değerli gördüğümüz insanları almaya çalışıyoruz. Bencillik midir bu diye düşünmeden edemiyorum.
  • kendimi kafama fazla takıyorum.
  • Kendimi bildim bileli tez canlı ve heyecanlı biri oldum. şimdiye kadar her şeyi bir an içinde halledip nihayete erdirmek istedim. Bir çoğunda başarılı oldum bile diyebilirim. Yalnız fark edemediğim tek şey herkesin böyle olmayacağıydı. birlikte yola çıktıklarımın yüklerini de hep ben sırtlanmıştım. Onlarında işi hal olsun ki birlikte hareket edebilelim diye. Ben iyi niyetliydim ama yanımdakiler hareket etmeyecek kadar miskindi. bir şeylerin sakince yavaş yavaş olduğunda daha içine sindiğini şimdilerde öğrendim. Ayak uydurunca aykırı olmadığımı öğrendim. Çaresizce bir şeylerin olmasını beklemeyi, kendim olmayınca kabul görebildiğimi öğrendim. Ruhum uçarken masanın başında mimiksiz beklemeyi öğrendim. Öğrettiler.
  • yetişemiyorum!! yetişemediğim için, uyuyamıyorum da :(
  • Vahşi hayvanlar gibi bağırmak isteyip ölüm sessizliğine büründüm.
  • Kalbi kötülük ile dolan insanlara bu hayattaki gayelerini sormak istiyorum. Neye dayanarak içleri bu kadar kin ve nefret dolu acaba?
  • Boğuluyorum.
  • şöyle kafa dengim birini bulup akşam dışarı çıkmaya ihtiyacım var. illa bir mekana gideceğiz diye bir kaide de yok. bazen iki bira alıp, kaldırımda içip sohbet etmek bardan ve canlı müzikden daha eğlenceli olabiliyor. tanımadığın biriyle konuşup dertleşmek bayağı iyidir. yılda en az bir kez yapmak lazım.
  • bazen susmak daha kolay...
14 entry daha