Aylar önce şahsımın, arkadaşlarımın ve binlerce yıllık kurumumun yaşadığı travmalardan sonra bu dize baş köşeye geçmiştir:
"Bir kemiğin ardından saatlerce yol giden,
İtler bile gülecek kimsesizliğimize..."
Birincisi;
Seni bu hüsnü cemal ile görüb korkdular Hak demeye döndüler "Insan" dediler.
Nesimi

İkincisi;
Bedduâ etmezem ammâ ki Hudâ'dan dilerim
Bir senin gibi cefâkâra hevâdâr olasın
Mihri Hatun

Arada gelir aklıma gelenleri eklerim ama şu iki beyit uzun zamandır ezberimde kaldı. Genelde hiç bir şeyi hatırlayamazdım

sözlük yazarlarının içine işleyen dizeler