sözlük yazarlarının huzurlu olduğu an

deniz kenarı veya teras. önemli olan rüzgarı hissetmek.

sabah uyandığımı görmek
(bkz: bugün de ölmedim)

sadece kendimi düşündüğüm an.

yağmur yağdığı zaman

Pazar sabahı mutfaktan gelen menemen kokusu.

Entry sayısının ve online sayısının fazla olduğu andır

kahvaltı yaptığım an. hele de karşımda deniz varsa, değmeyin keyfime.

kitap okuduğum zaman. özellikle işten dolu kafayla gelip kendimi teknolojiden soyutladıktan sonra hem huzur veriyor hem rahatlatıyor.

Kahvemi alıp sabahlayabildiğim cumartesi gecesi

kafamın boş olduğu, hiçbirşeyi düşünmediğim an denize karşı öyle bakıp çayımı yudumladığım zaman.

tuvalette elimde telefonla olduğum an

loş bir ortamda kitap, kahve ve müzik üçlüsüyle başbaşayken..

o'nun gözlerine bakarken kaybolduğum an

okulun olmadığı her an...

yazısına yorum geldiği andır

Bir kadinin basini gogsume yasladigi an. O an hissettigim huzuru anlatamam.

araba camını açıp rüzgarın yüzüne yüzüne vurduğu an. Hele bir de baharsa.

Cumartesi'yi Pazar'a bağlayan gece yarısı uyanıp saate bakarken ertesi gün işe gitmeyecek olduğunu farkettiği an

akdeniz sahilinden açılırsınız, kimselerin bilmediği yerlere. Ayağınız kumdan ayrıldığı anda denize bırakırsınız kendinizi. Sizi bir beşik gibi sallar. Ufka baktığınızda, gördüğünüz tek şey denizdir. Güneş teninize çarpar. Gözlerinizi kısıp göğe doğru baktığınızda ise, dünyanın en huzurlu insanı olmuş olursunuz.

Cuma akşamı yemek,çay,muhabbet faslının ardından koltuğa uzanıp televizyon karşısında uyuklarken tam da o an nedense huzurumsu bi tat geliyor. Çok uzun sürmüyo ama o anı bekliyorum resmen tüm hafta.