sözlük yazarlarının garip takıntıları

evin herhangi bir odasında, Işıkları söndürürken iki kez aç kapa yapmak. Nedenini hala bilemiyorum.

Akbilde para yoksa ve etrafta doldurabileceğim yer yoksa otobüse binmem, parayla taksiye dolmuşa binerim sonra dolum yerinde iner doldurur bu kez otobüse binerim. Nedense "fazla akbili olan var mı?" benim lugatimda olmayan bir soru kalıbı. Evet garibim.

insanların genelde burunlarına bakarım. neden yapıyorum bilmiyorum bunu...

odada açık dolap kapağı veya çekmece varsa uyuyamıyorum. hepsinin kapalı olması lazim

Yıllardır gördüğüm tüm araç plakalarinin rakamlarını topluyorum.neden yapıyorum bunu bilmiyorum ama keyif veriyor gibi hissediyorum.

Bir yere yetişmem gerekmiyorsa Yağmur yağarken kaldırımlara bakarak yürürüm.çünkü salyangozları ezmek istemem..eğer yolun çok ortasında iseler onları alıp ezilmeyecekleri bir kenara koyarım.bana iyi hissettiren en garip şey olabilir muhtemelen.

Yerlerdeki böceklere ve hayvanlara bakınarak yürümektir.

Evde can sıkıntısından dolapları açıp kapamak

yazı yazarken belirli periyotlarla odadaki masanın etrafında dönmek.

(bkz: krem)
Kremsiz hicbir sey yapamam. Elime krem surmedigim surece bir seylere dokunamam, tuvalete gidemem, yemek bile yiyemem. Hatta oyle ki bugune kadar bir kutu krem yemisimdir bence. '*'
(bkz: arko nem kokulu ekmekler)'*'

Kaldırımlarda, mermerli, granitli, desenli herhangi bir yer üzerinde renklere veya desenlere basa basa yürümek.

alarmı tam kurmamak,(bkz: 07:02) sınavlarda A grubu gelmeyince bi küçük hayal kırıklığı yaşamak. tek sayılardan nefret etmek (9 hariç).

misal pc karşısına geçip film izleyeceğim veya kitap okuyacağım ve kahve yaptım. bu aktivitelere kahve eşliğinde başlamayı severim.

o sırada telefon çalarsa çok önemliyse açarım ve o kahveyi içmem. kapatınca tekrar yaparım. yani ben o aktivite için yapmıştım o kahveyi diye düşünürüm. hatta önemli değilse açmam bile telefonu. kahvemi bitirip, sonra açarım.

tek başıma içtiğim kahvelerin eşlik edicileri bellidir ve katiyen de değiştirmem.

bir arkadaşımla kahve içmeye gidelim ki karşı tarafta kahve içen birisi normalde. ama o an canı kahve istememiş. başka bir şey söyledi. canım sıkılır bu duruma. birlikte kahve içmeyi severim. ki genelde erkek arkadaşlarımın çoğu kahve sevmezdi. o kadar sinirlenirdim ki bu duruma. ama bir tanesiyle sert sek kahve yapıp sabahları, mutfakta oturup içmemiz ve sigara normalde kullanmazken o kahvenin yanında onuna içmem inanılmaz hoşuma giderdi.

kardeşimi istemeye geldiklerinde öyle bir hevesle tuzlu kahveyi ben yapıcam diye tutturdum ki, tuz atmak istemeyen kardeşimden gizli de attım tuzu. yani beni istemeye geldiklerinde ola ki çocuk içemedi kahveyi çıkacak rezilliği düşünemiyorum. gelin çıldırdı diye kaçacak insanlar sinir krizimden.

gerçekten çok garip geliyor kendime bu takıntılarım. ama kahve beni insanlara yakınlaştıran, uzaklaştıran, günlük planımı belirleyen bir unsur.

İnsanların ayaklarını görmekten nefret ediyorum kıpırdayan ayak parmağı görünce kesesim geliyor hatta

Trip yemeyi sevmiyorum. Bence kimsenin buna hakki yok. Bir de cok fazla kurali olan insanlardan uzak durnak istemisimdir her zaman.

Kapı açıkken uyuyamıyorum. Nedeni ne bilmiyorum ama olmuyor.

Çok sevdiğim insanların doğum günlerini muhakkak 00:00da kutlarım.1dk bile geç kutlayınca kendimi kötü hissediyorum.Aslında çok önemli bir şey değil belki de ama ben buna fazlasıyla takılıyorum.

kalabalık yerlerde kesseler telefon ile konuşamamak.

yalnızken, bir şey izlemeden katiyen yemek yiyememek.
hatta yemekten önce izleyeceğim şeyi hazırlarım. bazen boşluğuma gelir, alt yazısı bozuk çıkar, düzeltmeye çalışırım, olmadı yeni bir şeyler ayarlarım; yemek soğur. ama olsun, asla dokunmam çatala asla !
(bkz: ruh hastası manyak şizofren deli)

Elimi yıkarken musluk kolunu da yıkamak sonra tekrar elimi yıkamak,
Dişimi fırçaladıktan sonra binlerce defa ağzımı çalkalamak,
Her yeri domestosla yıkamadan temizlenmediğini düşünmek,
Sağ ve sol adımlarımı eşitlemeye çalışmak (?!?!)
Duştan sonra kesinlikle saçlarımı koklamak.