sözlük yazarlarının en büyük hayali

bir sahil kasabasına yerleşip kendime yetecek kadar para, ekip biçecek tarla, işinin sadece karnını doyurup gezmek olduğu mutlu bir yaşantı. stres yok, mesai saati kavramı yok, işe yetişeceğim diye otobüs metrobüs işkencesi yok, müdür önünde bin takla atmak yok, yok yok yok... zaten bu yaşantıyı yakaladıktan sonra mutluluk kendiliğinden gelecektir.

Dünya turuna çıkıp yeni diller ve kültürler öğrenmek ve kendime beğendirebileceğim kitaplar yazmak.
İlkine başladım Guatemala'dan sevgiler. İkincisini deniyorum ama istesiğim gibi olmasına asırlar var gibi.

Motorum ile dünya turuna çıkabilmek.

hayalimin olmaması

margarin fabrikası.

kanada'ya veya huzurlu bir avrupa ülkesine irtica edip, mesleğimi icra etmek.

Hayallerim demek benim için daha uygun sanırım.
-yıllardır yazdığım ve sonunda geçenlerde bitirdiğim romanımın yayınlanması
-bestelerimi insanlarla paylaşabilmek
-insanlar yararına bir şeyler yapabilmek

Üniversiteden mezun olup işimi elime almak.Sonrasında tüm dünyayı sevdiğimle beraber gezmek.

Esimle tr de bir karavan turu yapmak , birikmis tum uzuntuleri, stresi ,sorumluluklarin baskisini yok edene kadar plansiz yasayip dogayla butunlesmek .

Huzurlu, mutlu ve sağlıklı olmak

eşimle dünya turu atmak

Hayalperest bir tip olarak zaman zaman ruh halime göre en büyüğü değişir.

İrlanda'ya gitmek. Bütün adayı kıyılarından komple gezdiren gemi turu şeklinde tatil paketleri var. Onlara katılmak. Ve bunu muhtemelen yalnız yapacağım. Tabii o zamana kadar (bkz: kim öle kim kala)

Dünya da bir şeylerin olumlu yönde değişmesine katkı sağlamadan ölmemek.