sözlük yazarlarını ağlatan sinema sahneleri

derin iz bırakan sahnelerdir.
misal: ölü ozanlar derneği, intihar sahnesi.

Yeşil yol - idam sahnesi

ben yeri geliyor anime izlerken bile ağlıyorum. ama gel gör ki aklıma sadece animelerden sahneler geliyor derken geldi aklıma.
Hızlı ve Öfkeli 7 - Paul Walker'a veda sahnesi (Son sahnesi)
Hayatımda bir filme en çok ağladığım sahneydi. Sinema salonunda ki bütün erkekler hiç abartmıyorum hıçkıra hıçkıra ağladık be...

sadri alışık'ın hakim karşısında bu da mı gol değil be! dediği sahne..
haha ne bilim hiç birşey bulamadım, bunu aradan kaynaştırıvereyim dedim.

(bkz: vizontele tuuba) son sahnesi. Otobüsün o yokuşu yavaşça tırmanışını sanki Emin 'in gözleriyle izlersiniz fonda (bkz: gülümse) çalarken...

O dönem Amerika'dan dönmüştüm ben, büyük bir depresyondaydım. Yani öyle böyle değil. 95 kiloya çıkmıştım, çünkü burger kingden çifter menüler alıp paketletip(!) evde film izleyerek yiyordum, hem de haftada en az 2 kez.'*' Öğrenci evi falan, 3. sınıftaydım. Neyse işte. Her halta ağlayan biriydim. Hiç unutmam, P.S. I Love You filminde epey bir ağlamıştım. Hatta en çok ağladığım film odur sanırım. Ağlamaktan izleyemiyordum. Yani her sahnesinde ağladım sözlük. Sonra zaten Gerard Butler'ın filmlerine yapıştım uzun bir süre. O da yaşlandı. Ama şu Geostorm filmini bekliyorum. Denk gelse de IMAX'de izlesem o filmi.

Aamir khan Yapımı olan GhajiniNin son sahnesiydi galiba. şimdi tarif edeceğim bu sebeple filmi izlemeyen varsa hemen gözlerini kapatsın!

--- spoiler ---
Kötü adamların aamir khan'ın önünde kızı öldürdüğü sahneydi. İsimleri hatırlayamıyorum kahretsin!
--- spoiler ---

Çok fazla film izlerim ve en sevdiğim tür dram. şu ana kadar sadece tek bir filmde gözümden yaş geldi.

Babam ve oğlum filminde çetin tekindor'un ölen oğlunun kendi oğlu için babasına söylediği şeyler felan. ölümünden sonraki sahneler işte.

Not: ghajini komedi filmi sanmıştım ben dram mıymış o? gülmekten kendimi alamadım valla hele o aksiyon sahneleri beni benden aldı.

burada sayılan birkaç sahnenin haricinde "sabit kanca / gülüş, gülücük, hande" sahnesidir.

(bkz: stoning of soraya) » baştan sona kadar hep ağlamıştım. Yine izlesem yine ağlarım.

babam ve oğlum'un neredeyse çoğu sahnesinde ağlamıştım. bunun yanında yeşil yol filminde farenin ölümüne çok gözyaşı akıttım

brothers filmindeki adamın çıldırdığı an

incir reçelinin tamamı. tavsiye eden kişiyi kırmamak için izlemiştim. kaybolan vaktim için ağladım. ne boktan filmdi ya o.

Hızlı ve öfkeli 7 nin son sahnesinde ağlamayan bizden değildir.erkek halimle ağlattı be. Rip Paul walker

Karşımda birinin ağlamasına bile dayanamayan biri olarak sanırım yazmaya başlasam bitiremem.

dağ 2 - son sahne

hangi birini sayayım?

the fountain - hastane ve ardındaki yatak odası sahnesi.
cloud atlas - küvet sahnesi.
vanilla sky - çatı sahnesi.
donnie darko - son seans sahnesi.
click - yağmur altında yatış sahnesi.
the hours - pencere sahnesi.

daha var da anımsayamadım.

belki bir sinema sahnesi değil ama beni ağlatan senelerdir yeniden başlar umuduyla beklediğim o vos vos gelecek dediğim olaydır bu bak bakalım

İzlediğim sahnede eğer ağlayan biri varsa, bende istemsizce ağlıyorum. Normalde karşımda ağlayan biri olsa put gibi kalırım

babam ve oğlum - açıklamaya bile gerek yok.
i am sam - film baştan aşağıya elinde peçeteyle izletiyor kendini.
eight below - köpeklerin yalnız bırakılması içime dokunmuştu.
hachi a dog's tale - yarısından itibaren musluklar açılmıştı.